Termin "infant" w transporcie lotniczym odnosi się do niemowlęcia, czyli dziecka w wieku do ukończenia 2 lat. Jest to kategoria używana w praktyce przewoźników i systemach rezerwacyjnych, ponieważ od niej zależą warunki przewozu, sposób wprowadzenia pasażera do rezerwacji oraz przebieg odprawy.
W wielu typowych zasadach przewozu "infant" nie ma standardowo prawa do zajmowania odrębnego miejsca w kabinie pasażerskiej, bo podróżuje z opiekunem (np. na kolanach, z odpowiednimi zabezpieczeniami). To rozróżnienie jest istotne dla personelu portu i terminalu: wpływa na to, jakie dane trzeba zebrać, jak nalicza się opłaty/taryfy, jak planuje się przydział miejsc oraz jakie są ograniczenia bezpieczeństwa i bagażu dziecięcego.
Odpowiedź "dziecko bez względu na wiek" jest błędna, bo w lotnictwie stosuje się precyzyjne progi wiekowe, a "infant" nie jest synonimem słowa "dziecko" w języku potocznym.
Odpowiedź "dziecko w wieku od dwóch do dziesięciu lat, podróżujące ze zniżką" jest błędna z dwóch powodów: po pierwsze, ten zakres wieku nie odpowiada kategorii "infant", a po drugie, zniżka taryfowa nie stanowi definicji tej kategorii (zniżki mogą zależeć od przewoźnika i taryfy).
Odpowiedź "dziecko w wieku od dziesięciu do szesnastu lat, podróżujące samo" opisuje raczej zagadnienie małoletnich podróżujących bez opiekuna (procedury asysty, zgody, przekazanie opiekunowi), a nie kategorię "infant".
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać, że w obsłudze pasażerów kluczowe są kategorie wiekowe i wynikające z nich procedury: inne wymagania mają niemowlęta, inne dzieci, a jeszcze inne osoby małoletnie podróżujące samodzielnie. To ogranicza pomyłki w rezerwacji i odprawie.
