W metodzie technicznej pomiaru rezystancji wykorzystuje się zależność R = U / I. Kluczowe jest to, co dokładnie mierzy amperomierz i woltomierz oraz jak ich rezystancje wewnętrzne wpływają na wynik.
Układ z poprawnie mierzonym prądem to taki, w którym amperomierz jest włączony tak, aby przez jego ustrój płynął tylko prąd badanego elementu (rezystancji). Dzięki temu wskazanie prądu odpowiada prądowi w rezystorze, a nie prądowi "zafałszowanemu" przez dodatkowy pobór prądu przez woltomierz.
W praktyce oznacza to, że woltomierz nie może tworzyć gałęzi, której prąd "dolicza się" do wskazania amperomierza. Jeśli woltomierz byłby podłączony równolegle do badanego elementu, a amperomierz znajdowałby się przed rozgałęzieniem, to amperomierz mierzyłby sumę prądu rezystora i prądu woltomierza, co daje błąd prądu (a pytanie wymaga prądu mierzonego poprawnie).
Gdy prąd jest mierzony poprawnie, typowy kompromis jest taki, że napięcie mierzone woltomierzem może obejmować nie tylko spadek na badanej rezystancji, ale także dodatkowy spadek na amperomierzu (wynikający z jego rezystancji wewnętrznej). To prowadzi do błędu napięcia, ale spełnia warunek pytania: prąd jest poprawny.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje schemat, w którym amperomierz jest w szeregu z badaną rezystancją (w gałęzi badanego elementu), a woltomierz jest podłączony tak, by nie powodować dodatkowego prądu mierzonego przez amperomierz. Pozostałe warianty są błędne, bo albo amperomierz obejmuje także prąd woltomierza, albo konfiguracja nie odpowiada klasycznemu układowi pomiarowemu A–V dla rezystancji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy amperomierz stoi "przed" czy "za" rozgałęzieniem z woltomierzem. Jeśli jest przed rozgałęzieniem, zwykle mierzy prąd większy (suma), więc prąd nie jest mierzony poprawnie.
