Efekt "zamrożenia ruchu" oznacza, że poruszający się obiekt (tu: szybko jadący samochód) ma być zarejestrowany ostro, bez widocznych smug wynikających z jego przemieszczenia w trakcie ekspozycji. Kluczowym parametrem jest czas naświetlania: im krótszy, tym mniejszy odcinek drogi obiekt "pokona" w czasie otwartej migawki, a więc tym mniejsze rozmycie ruchu.
Odpowiedź "1/500 s" jest właściwa, ponieważ jest to zdecydowanie krótki czas, typowo używany do fotografowania dynamicznych scen (sport, ruch uliczny). W wielu sytuacjach 1/500 s pozwala już skutecznie ograniczyć smużenie kół i karoserii, zwłaszcza przy umiarkowanej ogniskowej i typowym dystansie fotografowania.
Pozostałe czasy są zbyt długie dla szybko poruszającego się auta:
- "1/30 s" – to czas, przy którym nawet drobne ruchy obiektu (i często także aparatu) powodują wyraźne rozmycie. Samochód w ruchu prawie na pewno będzie "ciągnął" smugę.
- "1/80 s" – krótszy niż 1/30 s, ale nadal zwykle niewystarczający do pełnego "zamrożenia" szybkiego pojazdu. Może ograniczyć rozmycie, lecz często nie eliminuje go w całości.
- "1/15 s" – bardzo długi czas jak na dynamiczny obiekt; rozmycie będzie duże i łatwo też o poruszenie aparatu.
Warto pamiętać o praktycznym kontekście: potrzebny czas zależy od prędkości samochodu, kierunku ruchu względem aparatu (ruch poprzeczny smuży bardziej niż ruch "w głąb"), ogniskowej, odległości i rozdzielczości. Jeśli celem jest pewne zamrożenie w każdych warunkach, czas może być jeszcze krótszy (np. 1/1000 s). Jednak w ramach podanych opcji wybór najszybszego czasu jest poprawny i najlepiej realizuje opisany efekt.
