Ten fragment jest klasycznym przykładem typu blink używanym do szybkiego sprawdzenia, czy mikrokontroler działa, program został poprawnie wgrany i czy wyjście cyfrowe steruje elementem wykonawczym.
W funkcji setup() wykonywanej jednorazowo po starcie ustawiane jest pinMode(13, OUTPUT), czyli pin 13 pracuje jako wyjście. Następnie w nieskończonej pętli loop() program:
- ustawia stan wysoki: digitalWrite(13, HIGH) (na wyjściu pojawia się stan logiczny "1"),
- czeka 1000 ms: delay(1000),
- ustawia stan niski: digitalWrite(13, LOW) (stan logiczny "0"),
- znów czeka 1000 ms.
Efektem jest cykliczne włączanie i wyłączanie diody LED (jeśli jest podłączona do tego pinu), co pozwala łatwo zauważyć rezultat bez dodatkowych przyrządów.
Odpowiedź "Testowanie szybkości procesora" jest błędna, bo kod nie mierzy czasu wykonania, nie zlicza operacji ani nie raportuje wyników — wprost wprowadza stałe, długie opóźnienia.
Odpowiedź "Sprawdzanie poprawności połączeń w układzie" może brzmieć kusząco, ale jest zbyt ogólna: program nie sprawdza wejść ani nie weryfikuje połączeń czujników. Co najwyżej pośrednio potwierdza, że wyjście i LED są podłączone tak, by było widać miganie.
Odpowiedź "Generowanie sygnału PWM" jest niepoprawna, ponieważ PWM wymaga sterowania wypełnieniem i zwykle realizuje się je funkcją analogWrite (lub timerem). Tutaj mamy proste przełączanie 0/1 z bardzo małą częstotliwością, bez regulacji wypełnienia w typowym sensie PWM.