W archiwistyce rozróżnia się różne rodzaje inwentarzy (pomocy ewidencyjno-informacyjnych). Kluczowe jest to, jaki zakres zasobu ma obejmować opis.
Odpowiedź "idealny" jest właściwa, ponieważ inwentarz idealny ma za zadanie przedstawić pełny, "wzorcowy" skład jednostek archiwalnych należących do danego zespołu lub zbioru, nawet jeśli część materiałów jest rozproszona i znajduje się w innych instytucjach. Dzięki temu inwentaryzacja może dotyczyć wszystkich jednostek przypisanych do zespołu, niezależnie od miejsca przechowywania.
Odpowiedź "realny" nie pasuje do treści pytania, bo inwentarz realny obejmuje to, co jest realnie w posiadaniu danego archiwum (stan faktyczny w konkretnej jednostce przechowującej). Gdy jednostki są w innych archiwach, inwentarz realny ich nie uwzględnia.
Odpowiedź "analityczny" bywa kojarzona ze szczegółowością opisu, ale nie rozstrzyga wprost kryterium "czy uwzględnia jednostki przechowywane w innych archiwach". Można mieć opis bardziej szczegółowy lub mniej szczegółowy, a nadal obejmować tylko zasób lokalny.
Odpowiedź "sumaryczny" również dotyczy raczej poziomu ogólności (opis zbiorczy), a nie tego, czy uwzględnia rozproszenie zasobu między różnymi archiwami. Może więc nie spełnić wymogu "wszystkich jednostek, także w innych archiwach".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o jednostkach znajdujących się poza danym archiwum, szukaj pojęcia, które opisuje całość zespołu niezależnie od miejsca przechowywania – to typowy trop do inwentarza idealnego.
