Umiejętność naśladowania czynności życia codziennego w okolicach 3. roku życia rozwija się szczególnie intensywnie, ponieważ dziecko uczy się przez obserwację, powtarzanie i wchodzenie w proste role społeczne. Najlepiej wspiera to zabawa tematyczna, czyli zabawa "w coś" (odgrywanie sytuacji i ról), w której dziecko odtwarza znane mu sceny: przygotowywanie posiłku, karmienie lalki, sprzątanie, rozmowę telefoniczną czy wizytę u lekarza.
Odpowiedź "tematyczne" jest właściwa, bo w takich zabawach mechanizm uczenia jest bezpośredni: dziecko modeluje zachowania dorosłych, a rekwizyty i scenariusz pomagają mu uporządkować sekwencje działań (np. "najpierw nalewam, potem mieszam, potem podaję"). To jednocześnie ćwiczy język, kompetencje społeczne i samodzielność.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?
- "konstrukcyjne" rozwijają głównie sprawność manualną, planowanie i myślenie przestrzenne (budowanie z klocków). Mogą pojawić się elementy naśladowania, ale nie jest to ich podstawowy cel.
- "ruchowe" koncentrują się na motoryce dużej, koordynacji i energii dziecka. Nie muszą zawierać komponentu odgrywania codziennych ról, więc słabiej realizują wskazany cel.
- "twórcze" (np. plastyczne, muzyczne) wspierają ekspresję i kreatywność. Mogą wzmacniać rozwój ogólny, jednak nie są najbardziej bezpośrednią drogą do ćwiczenia imitacji konkretnych czynności domowych.
W praktyce opiekunka może zaplanować kąciki i rekwizyty: kuchnię, sklep, warsztat, zestaw do opieki nad lalką. Ważne jest też krótkie modelowanie przez dorosłego (pokaz) oraz zachęcanie do powtarzania i nazywania czynności.
