W transmisji cyfrowej błędy pojawiają się wskutek zakłóceń, tłumienia, zniekształceń, szumu oraz ograniczeń toru. Aby zwiększyć odporność danych na błędy, stosuje się kodowanie, w praktyce rozumiane jako dodanie nadmiarowych informacji (redundancji) oraz określonych reguł, dzięki którym odbiornik może błędy wykryć, a czasem także skorygować. To właśnie ta cecha – możliwość kontroli poprawności danych – sprawia, że "kodowanie" jest właściwą odpowiedzią.
Odpowiedź "modulację" jest niepoprawna, bo modulacja dotyczy sposobu przenoszenia informacji na fali nośnej (dopasowania do medium transmisyjnego i pasma). Modulacja może wpływać na jakość i odporność na zakłócenia (np. przez dobór schematu), ale sama w sobie nie jest mechanizmem wykrywania/korekty błędów w sensie ochrony danych.
Odpowiedź "dyskretyzację" jest niepoprawna, ponieważ dyskretyzacja to etap cyfryzacji sygnału analogowego: zamiana przebiegu ciągłego na próbki w czasie. Dyskretyzacja odpowiada na pytanie kiedy pobieramy próbki, a nie jak chronimy bity przed przekłamaniami w kanale.
Odpowiedź "kwantyzację" także należy odrzucić: kwantyzacja to przypisanie wartości próbek do skończonego zbioru poziomów (co wiąże się z błędem kwantyzacji). Jest to element reprezentacji cyfrowej sygnału, a nie metoda zabezpieczania transmisji przed błędami kanałowymi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się fraza "przed błędami transmisji", szukaj pojęć związanych z detekcją/korekcją (redundancja, bity kontrolne, kod). Gdy mowa o "nośnej" lub "paśmie" – zwykle chodzi o modulację. Gdy o zamianie analogu na cyfrę – o dyskretyzacji i kwantyzacji.
