KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 26.
W celu pomiaru szczegółów sytuacyjnych metodą ortogonalną geodeta założył linię pomiarową AB, którą pomierzył ruletką 5-krotnie. Jeżeli uzyskał następujące wyniki: 160,10 m; 160,12 m; 180,12 m; 160,11 m; 160,13 m, to pomiar długości boku AB obarczony jest błędem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wyniki 160,10; 160,12; 160,11; 160,13 m są ze sobą zgodne (mały rozrzut), natomiast 180,12 m rażąco odstaje o ok. 20 m. Taki pojedynczy, oczywisty "odstrzał" w serii powtórzeń jest typowy dla błędu grubego (pomyłka odczytu lub zapisu), a nie dla błędu przypadkowego czy systematycznego.

Pełne wyjaśnienie:

W serii pięciu pomiarów tej samej długości cztery wyniki skupiają się bardzo blisko siebie: 160,10 m; 160,11 m; 160,12 m; 160,13 m. Taki układ oznacza, że pomiar jest zasadniczo powtarzalny, a różnice między tymi czterema odczytami są niewielkie i mają charakter drobnych odchyleń.

Jednocześnie pojawia się wynik 180,12 m, który jest większy od pozostałych o około 20 m. Tak duża różnica nie jest typowym rozrzutem obserwacji, lecz wskazuje na pomyłkę: np. błędny odczyt, zapisanie złej cyfry (np. 180 zamiast 160), przestawienie taśmy, pomylenie punktów lub jednostek. W geodezji taki pojedynczy, wyraźnie odstający wynik klasyfikuje się jako błąd gruby (pomyłka).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Błąd przypadkowy daje małe, losowe odchylenia dodatnie i ujemne w całej serii, a nie jeden skrajny wynik oddalony o dziesiątki metrów.
  • Błąd systematyczny działa według stałej prawidłowości i przesuwa wszystkie pomiary w podobnym kierunku (np. stałe "zaniżanie" lub "zawyżanie"), więc cała seria byłaby przesunięta, a nie tylko pojedyncza obserwacja.
  • Błąd pozorny nie opisuje tej sytuacji tak trafnie jak klasyczna kategoria "błędu grubego"; tutaj mamy typowy przykład wartości odstającej wynikającej z pomyłki.

W praktyce taka obserwacja odstająca powinna zostać wykryta w kontroli terenowej i wyeliminowana z materiału przed dalszym opracowaniem, a pomiar należy powtórzyć dla potwierdzenia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Błąd gruby to duża, łatwo zauważalna pomyłka w obserwacji, zwykle spowodowana złym odczytem, zapisem lub niewłaściwym użyciem przyrządu. Najczęściej objawia się jako pojedynczy wynik rażąco odstający od pozostałych powtórzeń tej samej wielkości.
Bo cztery pomiary są zgodne i oscylują wokół 160,11 m, a tylko jeden wynik jest większy o ok. 20 m. Taka różnica jest zbyt duża, by tłumaczyć ją normalnym rozrzutem losowym, więc najbardziej prawdopodobna jest pomyłka odczytu albo zapisu.
Błąd przypadkowy daje niewielkie, losowe odchylenia w całej serii (raz plus, raz minus), a błąd gruby zwykle tworzy pojedynczy "odstrzał" – obserwację wyraźnie niepasującą do reszty. Kluczowe jest porównanie skali odchylenia do rozrzutu pozostałych wyników.
Błąd systematyczny działa według stałej prawidłowości i wpływa podobnie na wszystkie pomiary (np. wszystkie są zaniżone). Błąd gruby dotyczy zwykle pojedynczej obserwacji i jest wynikiem pomyłki. Jeśli tylko jeden wynik odstaje, to nie wygląda to na systematykę.
Należy sprawdzić zapisy terenowe (czy nie ma literówki), zweryfikować warunki pomiaru i powtórzyć obserwację. Taki wynik odstający co do zasady odrzuca się z materiału obserwacyjnego przed dalszym opracowaniem, aby nie zafałszował wyniku końcowego.
Nie zawsze. W wielu zadaniach wystarcza ocena porównawcza: jeśli większość wyników jest blisko siebie, a jeden rażąco odstaje, to jest to sygnał błędu grubego. Obliczenia (np. średnia, odchyłki) mogą pomóc, ale nie są konieczne do rozpoznania skrajnej wartości odstającej.
Najczęściej to: błędny odczyt (pomyłka cyfry), zły zapis w notatkach, pomylenie punktów, nieprawidłowe przyłożenie początku taśmy, złe napięcie taśmy lub nieuwaga przy liczeniu pełnych odcinków. Często błąd ma charakter jednorazowy, dlatego odstaje od reszty.
Gdy wszystkie wyniki są przesunięte w podobnym kierunku, np. stale zawyżone. Może to wynikać z nieprawidłowej długości taśmy, stałego sposobu przykładania miary, temperatury lub stałego błędu zerowania. Wtedy nie ma jednego "odstrzału", tylko konsekwentne przesunięcie całej serii.
Najczęściej mylą błąd gruby z przypadkowym (bo "jest rozrzut"), albo z systematycznym (bo "wynik jest większy"). Pomija się też fakt, że błąd gruby zwykle dotyczy pojedynczego pomiaru i ma skalę nieporównywalnie większą niż drobne różnice między pozostałymi wynikami.
Warto nauczyć się definicji trzech kategorii i ćwiczyć na krótkich seriach wyników. Trenuj rozpoznawanie wzorca: jeden skrajny wynik (błąd gruby), wszystkie przesunięte (systematyczny), małe plus/minus (przypadkowy). Pomaga też analiza realnych przykładów z pomiarów terenowych.
info

Około 56% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Wyniki 160,10; 160,12; 160,11; 160,13 m są ze sobą zgodne (mały rozrzut), natomiast 180,12 m rażąco odstaje o ok. 20 m."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z geodezji dotyczące teorii błędów i obserwacji powtórzonych
  • Zadania rachunkowe i opisowe z analizy serii pomiarowych (wykrywanie wartości odstających)
  • Instrukcje wewnętrzne pracowni/geodezyjne skrypty szkolne omawiające kontrolę i eliminację błędów grubych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego