Układ dyspersyjny może mieć różne postacie w zależności od tego, jakie są fazy i czy są ze sobą mieszalne. Jeżeli układ składa się z dwóch niemieszających się faz ciekłych (czyli dwóch cieczy, które nie tworzą jednej, jednorodnej fazy), to mówimy o emulsji – najczęściej typu olej w wodzie (O/W) albo woda w oleju (W/O).
Emulgowanie to proces technologiczny prowadzący do powstania emulsji: jedna ciecz jest rozdrabniana i rozpraszana w drugiej w postaci drobnych kropelek. W praktyce stabilność emulsji poprawia się m.in. przez zastosowanie emulgatorów (substancji powierzchniowo czynnych) oraz odpowiednie mieszanie lub homogenizację.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Mikronizacja dotyczy zmniejszania wielkości cząstek stałych (proszków), aby poprawić np. szybkość rozpuszczania lub jednorodność. Nie tworzy ona układu "ciecz w cieczy".
- Zawieszanie prowadzi do powstania zawiesiny, czyli układu, w którym fazą rozproszoną są zwykle ciała stałe w cieczy. W pytaniu wskazano dwie fazy ciekłe, więc to nie zawiesina.
- Rozpuszczanie prowadzi do powstania roztworu, a więc układu jednofazowego (substancja rozpuszczona + rozpuszczalnik). Dwie niemieszające się ciecze nie dadzą stabilnego roztworu, tylko wymagają wytworzenia emulsji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw określ stan skupienia faz (ciało stałe/ciecz/gaz) i ich mieszalność. Dopiero potem dobierz nazwę układu (roztwór, zawiesina, emulsja) oraz odpowiadający mu proces technologiczny.