Wiatr może działać na dach zarówno jako parcie, jak i ssanie. Szczególnie niebezpieczne jest ssanie, ponieważ wytwarza siły skierowane "do góry", które próbują oderwać więźbę lub jej fragmenty od ścian i wieńca.
Dlatego właściwym zabezpieczeniem konstrukcji dachu przed zerwaniem jest kotwienie więźby dachowej, czyli wykonanie takich połączeń (np. łącznikami/kotwami), które tworzą ciągłą drogę przekazywania sił wyrywających z elementów dachu na elementy nośne budynku. W praktyce dotyczy to m.in. połączeń krokwi i murłaty oraz mocowania murłaty do wieńca/ścian.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe w tym kontekście?
- "stężenie więźby dachowej" – stężenia służą głównie do usztywnienia przestrzennego, ograniczania przemieszczeń i wyboczenia elementów oraz stabilizacji układu. Pomagają w pracy konstrukcji, ale same w sobie nie gwarantują odporności na wyrwanie całej więźby z oparcia.
- "deskowanie dachu" – deskowanie (poszycie) może poprawiać sztywność połaci i stanowić podkład pod warstwy pokrycia, ale nie zastępuje połączeń przenoszących siły wyrywające na konstrukcję budynku. Bez kotwienia nawet usztywniona połać może zostać oderwana jako całość.
- "łacenie dachu" – łaty są elementem rusztu pod pokrycie i służą do jego zamocowania oraz rozstawu. Ich rola nie polega na zakotwieniu więźby do ścian/wieńca; nie są więc rozwiązaniem problemu zerwania konstrukcji przez wiatr.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "zerwanie przez wiatr", myśl o siłach wyrywających i o tym, co łączy więźbę z budynkiem – to prowadzi do kotwienia.
