U osoby unieruchomionej w łóżku przykurcze stawowe rozwijają się przede wszystkim dlatego, że staw przez długi czas nie wykonuje pełnego ruchu, a mięśnie i tkanki okołostawowe stopniowo ulegają skracaniu i sztywnieniu. Dodatkowo spada siła mięśniowa i pogarsza się ogólna sprawność, co jeszcze bardziej utrudnia powrót do samodzielności.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "codzienne wykonywanie ćwiczeń"?
Codzienne ćwiczenia (w zależności od stanu: czynne, wspomagane lub bierne) pomagają utrzymać lub poprawić zakres ruchu w stawach, pobudzają pracę mięśni i przeciwdziałają utrwalaniu nieprawidłowych ustawień kończyn. W praktyce opiekuńczej często łączy się je z prawidłowym pozycjonowaniem i regularną zmianą ułożenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "pozostawienie go w łóżku" – samo przebywanie w łóżku (bez aktywizacji) zwiększa ryzyko przykurczów, bo utrzymuje brak ruchu i sprzyja sztywnieniu stawów.
- "stosowanie materaca magnetycznego" – materac może być kojarzony z komfortem, ale nie zastępuje ruchu w stawie i nie rozwiązuje przyczyny przykurczu, którą jest długotrwałe unieruchomienie.
- "zastosowanie diety wysokoenergetycznej" – żywienie jest ważne dla ogólnego stanu zdrowia, lecz nie jest działaniem ukierunkowanym na utrzymanie ruchomości stawów. Dieta nie zapobiega skracaniu tkanek wynikającemu z braku ruchu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zapobieganie przykurczom", szukaj odpowiedzi związanej z ruchem, zakresem ruchu, ćwiczeniami i aktywizacją. Sprzęt pomocniczy lub dieta mogą wspierać opiekę, ale nie są podstawową profilaktyką przykurczów.
