W okresie remisji stwardnienia rozsianego (SM) objawy mogą być słabsze lub bardziej stabilne, a kluczowym celem opieki jest utrzymanie możliwie największej samodzielności oraz zapobieganie spadkowi sprawności. Z perspektywy opiekunki środowiskowej oznacza to zachęcanie do wykonywania czynności dnia codziennego (np. higiena, ubieranie, proste prace domowe) w zakresie możliwym dla podopiecznego, z dostosowaniem tempa, przerwami na odpoczynek i asekuracją.
Dlaczego prawidłowe jest "Mobilizować do wykonywania czynności mimo ograniczeń"?
Bo mobilizacja i aktywizacja pomagają utrzymać wydolność, koordynację, siłę mięśniową i poczucie sprawczości. W opiece wspierającej nie chodzi o "zmuszanie", lecz o motywowanie i organizowanie warunków tak, aby podopieczny mógł wykonać jak najwięcej sam, a opiekun włączał się tylko w niezbędnym zakresie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wyręczać we wszystkich czynnościach dnia codziennego" – nadmierne wyręczanie zmniejsza aktywność i może prowadzić do szybszej utraty sprawności. Dodatkowo obniża samodzielność i motywację, a długofalowo zwiększa zależność od opiekunów.
- "Nakłaniać do wykonywania intensywnych ćwiczeń" – intensywność aktywności powinna być dobrana do możliwości i tolerancji wysiłku. W SM częstym problemem jest męczliwość; zbyt intensywne ćwiczenia mogą nasilać złe samopoczucie, zwiększać ryzyko urazu lub zniechęcać do regularnej, bezpiecznej aktywności.
- "Doradzać, aby opuszczał łóżko tylko w celu zaspokojenia potrzeb fizjologicznych" – ograniczanie wstawania do absolutnego minimum sprzyja bierności, spadkowi kondycji i utracie sprawności. W remisji dąży się do możliwie normalnego funkcjonowania, oczywiście z uwzględnieniem bezpieczeństwa i odpoczynku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "remisja", najczęściej poprawna jest odpowiedź wspierająca aktywność, samodzielność i podtrzymywanie sprawności, a błędne będą skrajności: całkowite wyręczanie, unieruchamianie lub zbyt intensywne obciążanie.
