W drugim półroczu życia (po ok. 6. miesiącu) zapasy żelaza zgromadzone w okresie płodowym stopniowo się zmniejszają, a jednocześnie niemowlę intensywnie rośnie. Z tego powodu jednym z kluczowych elementów rozszerzania diety jest zapewnienie odpowiedniej podaży żelaza, aby zmniejszać ryzyko niedokrwistości (anemii) z niedoboru żelaza.
Odpowiedź "o jaja, mięso, warzywa." jest uzasadniona tym, że mięso należy do ważnych źródeł żelaza w diecie dziecka, a dodatkowo żelazo z produktów zwierzęcych jest zwykle lepiej wykorzystywane przez organizm niż z wielu produktów roślinnych. Jaja zwiększają wartość odżywczą jadłospisu (m.in. białko i wybrane mikroskładniki), a warzywa pomagają budować nawyk jedzenia produktów uzupełniających oraz dostarczają wielu witamin i składników mineralnych.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w kontekście profilaktyki anemii, bo akcentują produkty, które nie są typowo pierwszoplanowym źródłem żelaza w diecie niemowlęcia:
- "o kasze, ryby, owoce." – kasze mogą mieć różną zawartość żelaza, ale w praktyce sama ta grupa produktów nie jest tak jednoznaczna jak mięso; owoce nie są kluczowym źródłem żelaza. Ryby mogą mieć wartość żywieniową, jednak w pytaniu chodzi o najbardziej typowe wzmocnienie diety pod kątem żelaza.
- "o serki, makarony, soki." – nabiał i makarony nie są podstawowym źródłem żelaza, a soki owocowe nie rozwiązują problemu niedoboru żelaza i mogą wypierać bardziej wartościowe posiłki.
- "o jogurt, pieczywo, fasolę." – jogurt i pieczywo nie są zwykle głównym źródłem żelaza; rośliny strączkowe (np. fasola) mogą zawierać żelazo, ale jego wykorzystanie bywa ograniczane przez czynniki utrudniające wchłanianie, a dodatkowo nie zawsze są pierwszym wyborem w typowym schemacie żywienia niemowląt.
W praktyce opiekunka dziecięca, planując posiłki lub wspierając rodzica, powinna zwracać uwagę na regularne włączanie produktów o dużej gęstości odżywczej i na urozmaicenie posiłków uzupełniających, tak aby dziecko dostawało odpowiednią ilość energii, białka oraz mikroskładników, w tym żelaza.
