Po masażu izometrycznym celem bywa utrwalenie uzyskanego napięcia i poprawa parametrów funkcjonalnych mięśni. Jeśli priorytetem jest zwiększanie siły i masy mięśniowej, potrzebny jest bodziec, który wymusza większą rekrutację jednostek motorycznych i daje mięśniom odpowiednie obciążenie. Taką rolę spełniają ćwiczenia czynne z oporem (np. opór ręczny terapeuty, taśmy, ciężar własny ciała, przyrządy), bo pacjent wykonuje pracę mięśniową przeciwko przeciwstawiającej się sile.
Odpowiedź "czynne z oporem" jest zatem właściwa, ponieważ najlepiej odpowiada celowi: budowaniu siły i sprzyjaniu przyrostowi masy mięśniowej poprzez progresywny trening.
Pozostałe propozycje są mniej trafne przy takim celu:
- "czynno-bierne" – część ruchu wykonuje pacjent, a część jest wspomagana z zewnątrz; częściej stosuje się je do nauki ruchu, poprawy zakresu i kontroli, gdy pełna praca mięśnia jest jeszcze zbyt trudna.
- "samowspomagane" – pacjent wspiera ruch drugą kończyną lub pomocą (np. paskiem); zmniejsza to realne obciążenie pracującego mięśnia, więc bodziec siłowy bywa zbyt mały dla wzrostu siły/masy.
- "czynne w odciążeniu" – odciążenie ułatwia wykonanie ruchu i redukuje wymagania siłowe; jest dobre we wczesnej fazie usprawniania, ale nie jest typowo nastawione na hipertrofię.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: gdy w treści jest wyraźnie wskazane "siła i masa mięśniowa", najbardziej prawdopodobne są formy oporowe; gdy celem jest ułatwienie ruchu, dominują ćwiczenia w odciążeniu, wspomagane lub czynno-bierne.
