Rezystor o rezystancji 100 Ω i mocy znamionowej 0,25 W może bezpiecznie rozpraszać (zamieniać na ciepło) moc nie większą niż 0,25 W. Dla prądu stałego (lub wartości skutecznych w prostych przypadkach) moc strat na rezystorze opisuje zależność:
P = I2 · R
Z tego wzoru wyznaczamy prąd graniczny:
I = √(P/R)
Podstawiamy dane:
Obliczenia:
- P/R = 0,25 / 100 = 0,0025
- I = √0,0025 = 0,05 A
- 0,05 A = 50 mA
Odpowiedź "50 mA" jest poprawna, bo jest to największy prąd, przy którym moc na rezystorze nie przekracza 0,25 W.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "4 mA" daje moc P=I2·R=(0,004)2·100=0,0016 W, czyli dużo poniżej limitu – prąd jest bezpieczny, ale nie jest największy.
- "200 mA" powoduje P=(0,2)2·100=4 W, czyli wielokrotnie powyżej 0,25 W – rezystor będzie silnie przeciążony i może ulec uszkodzeniu.
- "250 mA" daje P=(0,25)2·100=6,25 W – przeciążenie jest jeszcze większe.
W praktyce (szczególnie dla elementów montowanych powierzchniowo) moc znamionowa zależy też od warunków chłodzenia i temperatury otoczenia, ale w zadaniach egzaminacyjnych standardowo przyjmuje się, że moc podana w danych katalogowych jest limitem, od którego wyznacza się prąd maksymalny.