KWALIFIKACJA MED13 - CZERWIEC 2022

PYTANIE NR 21.
W indywidualnym planie terapii dla osoby dorosłej z mózgowym porażeniem dziecięcym i problemami z wykonywaniem precyzyjnych czynności manualnych, terapeuta zapisał: Poprawa umiejętności wykonywania czynności samoobsługowych. Którą czynność powinien zaplanować dla podopiecznego, aby osiągnąć ten cel?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cel "poprawa umiejętności wykonywania czynności samoobsługowych" dotyczy aktywności dnia codziennego (ADL), np. jedzenia.
Trening spożywania posiłku łyżką z pogrubionym trzonkiem bezpośrednio wspiera chwyt i kontrolę manualną, co ułatwia samodzielność. Pozostałe propozycje są rekreacyjne, społeczne lub poznawcze, a nie samoobsługowe.

Pełne wyjaśnienie:

W terapii zajęciowej cel sformułowany jako "poprawa umiejętności wykonywania czynności samoobsługowych" odnosi się do ADL (czynności dnia codziennego), czyli działań niezbędnych do możliwie samodzielnego funkcjonowania. U osoby dorosłej z mózgowym porażeniem dziecięcym i trudnościami w precyzyjnych czynnościach manualnych szczególnie ważne jest łączenie treningu funkcjonalnego z kompensacją (np. doborem pomocy technicznych), aby aktywność była wykonalna i bezpieczna.

Odpowiedź "Spożywanie posiłku łyżką o pogrubionym trzonku" jest właściwa, ponieważ:

  • jest to typowa czynność samoobsługowa (jedzenie), bezpośrednio powiązana z celem planu terapii,
  • pogrubiony trzonek ułatwia chwyt przy ograniczonej precyzji i kontroli motoryki małej,
  • zadanie można stopniować (konsystencja pokarmu, tempo, pozycja, stabilizacja tułowia, rodzaj łyżki), co pozwala mierzyć postęp.

Pozostałe propozycje nie są najlepszym wyborem do tego celu:

  • "Malowanie metodą dziesięciu palców" może wspierać doznania czuciowe i ekspresję oraz ogólną aktywizację ręki, ale nie jest czynnością samoobsługową i ma słabsze przełożenie na niezależność w ADL.
  • "Grupowe czytanie książki i dyskusja nad nią" rozwija funkcje poznawcze i społeczne, jednak nie ćwiczy kluczowych umiejętności manualnych potrzebnych w samoobsłudze (chwyt, manipulacja narzędziem, koordynacja).
  • "Spacer po lesie z asystentem" jest aktywnością lokomocyjną i rekreacyjną; może być wartościowy dla kondycji i dobrostanu, ale nie realizuje bezpośrednio celu dotyczącego samoobsługi i precyzyjnych czynności manualnych.

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: cel funkcjonalny → aktywność funkcjonalna. Gdy cel dotyczy ADL, najlepsza odpowiedź zwykle opisuje konkretną czynność dnia codziennego oraz ewentualną adaptację ułatwiającą jej wykonanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
ADL to podstawowe czynności dnia codziennego, które pozwalają funkcjonować możliwie samodzielnie, np. jedzenie, ubieranie, higiena, toaleta i podstawowa mobilność. W planie terapii cel ADL oznacza, że ćwiczymy realne zadania z życia, a nie tylko "sprawność" w oderwaniu od funkcji.
Jedzenie to bezpośrednia czynność samoobsługowa, więc jej trening od razu przekłada się na niezależność. Uczy chwytu, stabilizacji ręki, koordynacji oko–ręka i kontroli ruchu w praktycznym kontekście. Łatwo też mierzyć postęp: mniej pomocy, mniej rozsypywania, lepsze tempo.
Pogrubiony trzonek zwiększa średnicę uchwytu, dzięki czemu łatwiej go objąć dłonią i utrzymać przy obniżonej precyzji. Zwykle zmniejsza potrzebę silnego zacisku palców i poprawia kontrolę narzędzia. To typowa kompensacja, gdy celem jest wykonanie czynności mimo ograniczeń.
Adaptacje stosuje się, gdy priorytetem jest szybkie zwiększenie samodzielności i bezpieczeństwa w codziennych zadaniach, a sama poprawa sprawności może być powolna. Często łączy się oba podejścia: równolegle ćwiczy się funkcję i używa pomocy technicznych, by pacjent mógł działać tu i teraz.
Przykłady to zapinanie guzików (lub trening z większymi guzikami), używanie suwaka z uchwytem, szczotkowanie zębów z pogrubioną rękojeścią, golenie z bezpieczniejszym uchwytem, nalewanie z dzbanka z uchwytem antypoślizgowym. Ważne, by aktywność była samoobsługowa i mierzalna.
Malowanie palcami może być wartościowe sensorycznie i usprawniająco, ale jest aktywnością bardziej artystyczną niż samoobsługową. Nie wymaga typowego użycia narzędzia (łyżka, szczoteczka, zapięcie), więc przeniesienie efektu na ADL bywa ograniczone. W pytaniu liczy się wybór zadania najbliższego codziennej funkcji.
Tak, ale zwykle wtedy, gdy cel dotyczy uczestnictwa społecznego, komunikacji, treningu poznawczego lub aktywności czasu wolnego. W kontekście celu "samoobsługa" taka aktywność jest zbyt pośrednia. Na egzaminie kluczowe jest dopasowanie rodzaju aktywności do sformułowanego celu.
Stopniuj warunki: konsystencję (gęste → rzadsze), rodzaj naczynia (miska z rantem), tempo, pozycję (stabilizacja tułowia), oraz rodzaj łyżki (lżejsza, pogrubiona). Zawsze zaczynaj tak, by pacjent odniósł sukces i mógł go powtarzać.
Najczęstsze to wybór aktywności "ogólnie rozwijającej" zamiast funkcjonalnej, mylenie celów społecznych z samoobsługą oraz brak uwzględnienia ograniczeń manualnych (dobór zadania bez adaptacji). Błędem bywa też dobieranie zadań zbyt trudnych, co prowadzi do porażek i spadku motywacji.
Szukaj słów: "samoobsługa", "czynności dnia codziennego", "niezależność", "ADL". Wtedy najlepsza odpowiedź zwykle opisuje konkretne zadanie typu jedzenie, ubieranie, higiena lub toaleta oraz ewentualnie pomoc techniczną. Odpowiedzi rekreacyjne, społeczne lub poznawcze są zwykle dystraktorami.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Pozostałe propozycje są rekreacyjne, społeczne lub poznawcze, a nie samoobsługowe."

Źródła:

  • World Health Organization (WHO), "International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF)", 2001, część: Activities and Participation – Self-care
  • American Occupational Therapy Association (AOTA), "Occupational Therapy Practice Framework: Domain and Process (4th Edition)", American Journal of Occupational Therapy, 2020, sekcje dotyczące ADL i interwencji
  • National Institute for Health and Care Excellence (NICE), "Cerebral palsy in adults" (Guideline NG119), 2019, rozdziały dotyczące wsparcia funkcjonowania i codziennej aktywności

Materiały:

  • NICE: wytyczne dotyczące mózgowego porażenia w wieku dorosłym (część o funkcjonowaniu i wsparciu)
  • AOTA: Occupational Therapy Practice Framework (rozdziały o ADL i interwencjach)
  • WHO: ICF – klasyfikacja funkcjonowania (działania i uczestnictwo, samoobsługa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego