Pamięć EPROM (Erasable Programmable Read-Only Memory) to nieulotna pamięć programowalna, której zawartość można skasować i zaprogramować ponownie. Kluczową cechą klasycznej EPROM jest to, że kasowanie odbywa się optycznie – przez ekspozycję układu na promieniowanie ultrafioletowe (UV), zwykle w specjalnej kasowarce UV. Układy EPROM często mają charakterystyczne okienko kwarcowe w obudowie, przez które UV dociera do struktury krzemowej.
Dlaczego UV działa? Komórki EPROM są oparte o tranzystory z bramką pływającą. Podczas programowania w bramce pływającej zostaje uwięziony ładunek, który zmienia próg przewodzenia tranzystora i tym samym zapisuje informację. Naświetlanie UV dostarcza energii, która umożliwia rozładowanie bramki pływającej i przywrócenie stanu "wykasowanego" w całej pamięci.
Pozostałe propozycje są typowymi dystraktorami:
- Światło podczerwone nie jest standardową metodą kasowania EPROM; nie zapewnia mechanizmu potrzebnego do usunięcia ładunku z bramki pływającej w tej technologii.
- Wejście CLR (clear) występuje w wielu układach logicznych (np. przerzutnikach, licznikach), ale EPROM nie kasuje się "stanem logicznym" na takim wejściu. EPROM nie ma uniwersalnego pinu przeznaczonego do czyszczenia całej zawartości.
- Wejście Write Enable steruje zapisem w układach pamięci (umożliwia programowanie/zapis), jednak nie jest to funkcja kasowania EPROM. W EPROM kasowanie jest globalne (cały układ) i realizowane UV, a nie sygnałem WE.
Warto też odróżniać EPROM od EEPROM/Flash: te pamięci zazwyczaj kasuje się elektrycznie (blokowo lub bajtowo), dlatego w praktyce współczesnej spotyka się je częściej. Na egzaminie jednak wciąż wymaga się znajomości różnic między technologiami i ich metodami kasowania.
