W przygotowaniu próbki do analizy kluczowe jest, aby była ona reprezentatywna, czyli miała taki sam (w granicach błędu) skład jak cała partia materiału. Gdy próbka ogólna jest zbyt duża do badań laboratoryjnych, trzeba ją pomniejszyć w sposób, który nie wprowadza stronniczości.
Odpowiedź "Stosując metodę ćwiartkowania." jest właściwa, ponieważ ćwiartkowanie to klasyczna metoda redukcji próbki materiału sypkiego. W praktyce wykonuje się ją przez dokładne wymieszanie próbki, uformowanie pryzmy/stożka (lub rozłożenie na płasko), podział na cztery równe części i usunięcie dwóch części leżących naprzeciwko siebie. Pozostałe dwie części łączy się, miesza i – jeśli potrzeba – czynność powtarza, aż uzyska się masę odpowiednią do analizy. Dzięki temu ogranicza się ryzyko, że w próbce do badań znajdzie się nadmiar jednej frakcji ziarnowej lub zanieczyszczeń.
Pozostałe propozycje są błędne, bo prowadzą do zafałszowania wyniku:
- "Odrzucając ziarna fosforytów o największej średnicy." – jest to selekcja frakcji, która zmienia rozkład uziarnienia i może zmienić skład chemiczny (niektóre składniki mogą koncentrować się w określonych frakcjach).
- "Zagęszczając pobrany materiał w procesie flotacji." – flotacja jest procesem wzbogacania/rozdziału, a więc zmienia skład próbki; nie jest metodą neutralnej redukcji masy do analizy.
- "Wybierając ziarna fosforytów o najmniejszej średnicy." – analogicznie jak przy odrzucaniu największych ziaren: to wybór skrajnej frakcji, który czyni próbkę niereprezentatywną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "pomniejszyć próbkę ogólną" i "próbka do analizy", szukaj metod redukcji masy zachowujących reprezentatywność (mieszanie, dzielenie na równe części), a unikaj odpowiedzi opisujących selekcję ziaren lub procesy technologiczne zmieniające skład.
