Mokre tuleje cylindrowe różnią się od suchych przede wszystkim sposobem osadzenia i uszczelnienia. Tuleja mokra ma bezpośredni kontakt z cieczą chłodzącą, a szczelność uzyskuje się dzięki gumowym uszczelkom (O-ringom), zwykle umieszczonym w górnej i dolnej części. Ustalenie tulei zapewnia m.in. kołnierz oporowy, a nie ciasne pasowanie na wcisk jak w tulejach suchych.
Właściwa technologia montażu mokrych tulei polega na wsuwaniu ich do bloku bez stosowania skrajnych temperatur (bez podgrzewania i bez chłodzenia). Jest to ważne z kilku powodów:
- O-ringi są wrażliwe na temperaturę – podgrzewanie może przyspieszać degradację gumy, a schładzanie może zmieniać jej elastyczność i utrudniać prawidłowe ułożenie w rowku.
- Mokre tuleje są osadzane zwykle z lekkim wpasowaniem – powinny wejść ręcznie lub z niewielkim dociskiem, bez "siłowego" wprasku.
- Szczelność nie wynika z wprasku – kluczowe jest nieuszkodzenie uszczelek i poprawne ich ułożenie.
Dlatego odpowiedź "Wsuwać tuleje do bloku bez grzania i chłodzenia." jest poprawna. Pozostałe propozycje (podgrzewanie tulei, podgrzewanie bloku lub chłodzenie tulei) odpowiadają podejściu typowemu dla tulei suchych, gdzie ciasne pasowanie wymusza zastosowanie różnic temperatur, aby ułatwić montaż. Zastosowanie takich metod przy tulei mokrej zwiększa ryzyko uszkodzenia O-ringów, nieszczelności układu chłodzenia lub nieprawidłowego osadzenia kołnierza.
W praktyce przed wsunięciem mokrej tulei stosuje się nowe uszczelki, lekkie smarowanie (aby nie podwinąć O-ringu) oraz kontrolę poprawnego oparcia tulei. Tuleja nie powinna wchodzić z dużym oporem – jeśli opór jest znaczny, należy szukać przyczyny (brud, uszkodzenia, zła uszczelka), a nie "ratować" montaż grzaniem lub chłodzeniem.