KWALIFIKACJA BUD21 - CZERWIEC 2017

Klatka meteorologiczna to osłona, w której umieszcza się czujniki stanu powietrza, aby ograniczyć wpływ słońca i opadów, a jednocześnie zapewnić przewiew.

Dzięki temu odczyty (np. temperatura i wilgotność) są bliższe rzeczywistym warunkom atmosferycznym.

Najczęściej mierzy się w niej temperaturę powietrza oraz wilgotność powietrza.

To właśnie te pomiary wymagają osłonięcia przed promieniowaniem i deszczem, ale z zachowaniem swobodnej wymiany powietrza wokół czujników.

Nasłonecznienie (promieniowanie) wymaga czujnika wystawionego na niebo, bez przesłaniania.

Klatka meteorologiczna celowo ogranicza bezpośrednie promieniowanie, żeby nie fałszowało pomiaru temperatury i wilgotności, więc nie jest właściwym miejscem do pomiarów nasłonecznienia.

Parowanie określa się na podstawie ubytku wody w parowniku/ewaporometrze w czasie.

Taki przyrząd musi mieć warunki sprzyjające naturalnemu parowaniu (oddziaływanie wiatru i energii słonecznej), więc nie umieszcza się go w osłonie przeznaczonej do zacieniania czujników.

Zwykle jest to jasna (często biała) skrzynka z żaluzjami/listwami, ustawiona na stelażu.

Charakterystyczne są szczeliny zapewniające przewiew oraz konstrukcja ograniczająca bezpośrednie nagrzewanie przyrządów w środku.

Ogranicza przede wszystkim błąd wynikający z bezpośredniego promieniowania słonecznego i nagrzewania obudowy czujnika.

Chroni też przed opadem i zachlapaniem, co mogłoby zaburzyć pomiar wilgotności oraz powodować niestabilne odczyty temperatury.

W praktyce bardzo często tak, ponieważ wilgotność odnosi się do stanu powietrza i powinna być mierzona w podobnych warunkach ekspozycji.

Dlatego czujniki wilgotności są zwykle instalowane razem z czujnikami temperatury w osłonie zapewniającej cień i przewiew.

Najczęstsza pułapka to łączenie klatki z "dowolnymi pomiarami meteorologicznymi", np. z parowaniem lub nasłonecznieniem.

Warto zapamiętać, że klatka dotyczy głównie pomiaru stanu powietrza, a nie promieniowania czy bilansu wody w naczyniu parownym.

Pomagają ocenić warunki prowadzenia robót ziemnych, schnięcia gruntu, ryzyko przymrozków oraz komfort i bezpieczeństwo pracy w terenie.

Wilgotność i temperatura są też przydatne przy planowaniu harmonogramu robót zależnych od warunków atmosferycznych.

Wiatr mierzy się zwykle anemometrem i wiatrowskazem umieszczonymi na maszcie w odsłoniętym miejscu.

Opad mierzy się deszczomierzem ustawionym tak, aby nie był zasłaniany. Te urządzenia mają inną ekspozycję niż czujniki w klatce.