Kosztorys powykonawczy w produkcji telewizyjnej to dokument tworzony po zakończeniu prac, aby rozliczyć koszty faktycznie poniesione (a nie tylko planowane). W praktyce budżetowanie i rozliczanie produkcji audiowizualnej często porządkuje się według trzech faz: preprodukcji (przygotowanie, research i planowanie), produkcji (realizacja zdjęć/nagrań na planie) oraz postprodukcji (montaż, udźwiękowienie, korekcja barwna, efekty).
W takim podejściu kosztorys/rozliczenie może występować także etapowo. Jeżeli sporządza się kosztorys powykonawczy dotyczący postprodukcji, to ujmuje się w nim koszty typowe dla tego etapu, np. wynajem stanowisk i narzędzi montażowych, prace montażowe czy usługi postprodukcyjne.
Odpowiedź "honorariów sekretarki planu" jest właściwa, ponieważ sekretarka planu jest kluczowym członkiem ekipy pracującym podczas zdjęć (faza produkcji). Do jej zadań należy m.in. pilnowanie ciągłości (continuity) i dokumentowanie ujęć, co wiąże się bezpośrednio z pracą na planie, a nie z montażem i obróbką materiału po zdjęciach.
- "Kosztów wynajmu wozu transmisyjnego" nie wybiera się, bo to wydatek techniczny spotykany przy realizacji na żywo lub rejestracji wymagającej zaplecza transmisyjnego – jest związany z realizacją (produkcją), a w rozliczeniach etapowych może być rozliczany w części produkcyjnej.
- "Kosztów wynajmu zestawów montażowych" jest typowe dla postprodukcji (montaż), więc taka pozycja pasuje do kosztów etapu postprodukcyjnego.
- "Honoraria reaserchera" dotyczą preprodukcji (research, przygotowanie treści), więc również należą do wcześniejszego etapu niż postprodukcja.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: najpierw ustal etap, potem przypisz role i sprzęt do tego etapu. To porządkuje wybór odpowiedzi w pytaniach o kosztorysy i rozliczenia.
