W przygotowaniu bitmapy (grafiki rastrowej) do książki stosuje się formaty, które zapewniają wysoką jakość obrazu oraz dobrą zgodność z programami do składu i procesem prepress. Dlatego poprawna odpowiedź to "PSD, TIFF".
"TIFF" jest w praktyce poligraficznej jednym z najczęściej spotykanych formatów wymiany dla zdjęć i ilustracji rastrowych przeznaczonych do druku. Jest stabilny, dobrze obsługiwany przez narzędzia DTP i może przenosić obraz bez strat wynikających z agresywnych kompresji typowych dla internetu.
"PSD" to natywny format roboczy programu do obróbki rastrowej, który pozwala zachować warstwy, maski i inne informacje edycyjne. W praktyce bywa używany w zespole produkcyjnym jako plik źródłowy (do dalszych korekt), podczas gdy TIFF może pełnić rolę pliku finalnego do składu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "CDR, GIF": CDR jest formatem typowo wektorowym/natywnym dla konkretnej aplikacji, a GIF jest formatem przeznaczonym głównie do grafiki ekranowej (ograniczenia jakości/kolorów w kontekście druku). To zestaw nieadekwatny do przygotowania bitmapy do książki.
- "AI, CDR": oba skróty kojarzą się przede wszystkim z grafiką wektorową i plikami aplikacyjnymi, a pytanie dotyczy bitmapy. Nawet jeśli takie pliki mogą zawierać elementy rastrowe, nie są typowym formatem przygotowania samej bitmapy do składu książki.
- "INDD, BMP": INDD jest formatem dokumentu składu (projektu publikacji), a nie formatem bitmapy. BMP natomiast jest formatem prostym i w środowisku poligraficznym rzadziej stosowanym jako standard wymiany do druku (brak typowych cech workflow prepress w porównaniu do TIFF/PSD).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się formaty "programowe" (np. dokument składu) lub typowo wektorowe, a pytanie dotyczy bitmapy, najczęściej poprawna będzie para formatów stricte rastrowych wykorzystywanych w prepress.
