Szkic dokumentacyjny w pracach geodezyjnych pełni rolę zapisu organizującego i porządkującego przyszłe czynności terenowe. Ma pomóc geodecie przygotować się do tyczenia: rozrysować sytuację, wskazać elementy istotne (np. osie, naroża, punkty główne), przewidzieć sposób domiarów i opisu oraz zapewnić, że dane projektowe zostaną przeniesione na grunt w sposób jednoznaczny.
Z tego powodu prawidłowe jest wskazanie etapu przed tyczeniem punktów realizowanego obiektu. W praktyce: zanim zacznie się stabilizować i wyznaczać punkty, trzeba mieć przygotowaną dokumentację roboczą, na której da się notować wyniki, kontrolować kompletność tyczenia i wykazać, co i jak zostało wykonane.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, bo przesuwają moment sporządzenia szkicu na czas po rozpoczęciu działań terenowych:
- "Po sporządzeniu szkicu tyczenia" – szkic tyczenia i szkic dokumentacyjny to różne opracowania; sugerowanie, że szkic dokumentacyjny powstaje dopiero po innym szkicu, może prowadzić do błędnej kolejności prac.
- "Bezpośrednio po wytyczeniu obiektu" – po wytyczeniu wykonuje się raczej czynności kontrolne, pomiary powykonawcze lub porządkowanie dokumentacji, ale szkic potrzebny do samego tyczenia powinien być gotowy wcześniej.
- "W trakcie tyczenia obiektu" – część zapisów może być uzupełniana w trakcie prac (np. wpisy z pomiarów kontrolnych), jednak sporządzenie szkicu jako podstawy organizacji tyczenia nie powinno zaczynać się dopiero w terenie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy kolejności dokumentowania, szukaj odpowiedzi związanej z przygotowaniem pracy (co musi istnieć, zanim zacznie się stabilizacja i wyznaczanie punktów).
