W obiektach, w których może powstać atmosfera wybuchowa, systemy detekcji metanu zwykle odnoszą progi alarmowe do %DGW (LEL), czyli do dolnej granicy wybuchowości. Dla metanu DGW w powietrzu przyjmuje się orientacyjnie na poziomie około 5% objętości. To oznacza, że:
- 10% DGW ≈ 0,10 × 5% = 0,5% metanu w powietrzu,
- 30% DGW ≈ 1,5% metanu,
- 40% DGW ≈ 2,0% metanu,
- 100% DGW ≈ 5,0% metanu.
Opis sytuacji mówi o sygnalizacji akustyczno-optycznej przy jednoczesnej dalszej pracy urządzeń. Taki scenariusz jest typowy dla pierwszego (ostrzegawczego) progu, którego celem jest poinformowanie obsługi o pojawieniu się niebezpiecznej tendencji i uruchomienie działań organizacyjno-technicznych (np. sprawdzenie źródła nieszczelności, zwiększenie wentylacji), a nie natychmiastowe odcięcie zasilania czy wyłączenie wszystkich urządzeń.
Dlatego poprawna jest wartość 0,5%, bo odpowiada ona popularnemu progowi 10% DGW. Pozostałe wartości są logicznie mniej trafne w kontekście "alarmu bez zatrzymania urządzeń":
- 1,5% to około 30% DGW – często spotykany wyższy próg, przy którym mogą uruchamiać się bardziej stanowcze działania (np. sterowanie bezpieczeństwem), więc nie pasuje tak dobrze do samej sygnalizacji ostrzegawczej.
- 2,0% to około 40% DGW – jeszcze bliżej strefy realnego zagrożenia, zwykle wymaga bardziej rygorystycznej reakcji niż tylko informowanie.
- 5,0% odpowiada w przybliżeniu 100% DGW, czyli granicy, od której mieszanina może stać się wybuchowa; to nie jest typowa wartość "pierwszego alarmu", lecz poziom skrajnie niebezpieczny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja, że urządzenia nadal pracują, najczęściej chodzi o niższy próg ostrzegawczy (często 10% DGW), a nie o wartości zbliżone do DGW.
