W klasycznym odbiorniku superheterodynowym kluczową ideą jest uzyskanie stałej (lub prawie stałej) częstotliwości pośredniej, na której łatwiej zbudować selektywne filtry i stabilne wzmacniacze.
Heterodyna to w tym układzie generator lokalny: wytwarza własny sygnał (drgania) o częstotliwości zależnej od nastawy strojenia. Ten sygnał nie "niesie" jeszcze informacji z eteru – jest sygnałem pomocniczym, potrzebnym do przemiany częstotliwości.
Sygnał z anteny (po ewentualnym wstępnym wzmocnieniu i filtracji w torze w.cz.) trafia do stopnia, w którym następuje mieszanie sygnału odbieranego i sygnału z heterodyny. To mieszacz (nieliniowy element/układ) tworzy składowe o częstotliwościach będących sumą i różnicą częstotliwości, a następnie wybiera się składową odpowiadającą częstotliwości pośredniej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "demodulatora" – demodulator (detektor) odzyskuje informację (np. audio) z sygnału zmodulowanego, zwykle na etapie po wzmocnieniu pośredniej częstotliwości. Heterodyna nie wykonuje detekcji modulacji.
- "mieszacza" – mieszacz to element, w którym zachodzi nieliniowe mnożenie/mieszanie sygnałów. Heterodyna jest źródłem sygnału dla mieszacza, ale nie jest samym mieszaczem.
- "wzmacniacza wstępnego" – wzmacniacz wstępny (w.cz.) ma za zadanie podnieść poziom sygnału z anteny i poprawić czułość odbiornika. Heterodyna generuje sygnał lokalny i nie pełni roli wzmocnienia sygnału antenowego.
W praktyce serwisowej brak pracy heterodyny (generatora lokalnego) często skutkuje brakiem przemiany częstotliwości, a więc i brakiem odbioru mimo sprawnych dalszych bloków toru p.cz. i detektora.
