Pożar endogeniczny to pożar, którego źródło powstaje wewnątrz materiału na skutek procesów fizykochemicznych, a nie od pojedynczego zewnętrznego bodźca zapłonowego. W górnictwie (także w warunkach odkrywkowych) klasycznym przykładem jest samoogrzewanie węgla, wynikające z powolnego utleniania. Jeśli ciepło wytwarzane w tym procesie nie jest skutecznie odprowadzane, temperatura lokalnie rośnie i może dojść do samozapalenia się węgla.
Dlatego odpowiedź "samozapalenia się węgla." jest właściwa: opisuje mechanizm typowy dla pożaru endogenicznego (narastanie temperatury i zapłon bez bezpośredniej iskry z zewnątrz).
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych mechanizmów zdarzeń:
- "wybuchu pyłu węglowego." dotyczy gwałtownej reakcji spalania mieszaniny pyłowo-powietrznej. To wybuch, a nie definicyjny mechanizm powstawania pożaru endogenicznego; może być skutkiem zapłonu, ale nie opisuje samoogrzewania materiału.
- "wadliwego działania urządzeń elektrycznych." wskazuje na źródło zapłonu egzogeniczne (iskra, łuk, przegrzanie instalacji). To typowa przyczyna pożaru od czynnika zewnętrznego.
- "wadliwego działania urządzeń mechanicznych." również sugeruje zapłon od czynnika zewnętrznego (tarcie, przegrzanie łożysk, iskry mechaniczne). To nie jest proces "samorozwijający się" wewnątrz materiału składowanego.
W praktyce rozpoznanie pożaru endogenicznego jest ważne, bo profilaktyka opiera się na ograniczaniu warunków sprzyjających samoogrzewaniu (np. kontrola temperatury, właściwe składowanie, ograniczenie dostępu tlenu), a nie wyłącznie na eliminacji pojedynczych źródeł iskry.
