Pojęcie stosunku pracy odnosi się do zatrudnienia pracowniczego, czyli sytuacji, w której osoba staje się pracownikiem, a podmiot zatrudniający pracodawcą. Taki stosunek wiąże się z typowymi cechami pracy pracowniczej (m.in. wykonywaniem pracy określonego rodzaju, odpłatnością, organizacją pracy po stronie pracodawcy oraz podporządkowaniem w zakresie sposobu wykonywania obowiązków).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Umowę o pracę." – to właśnie ta umowa stanowi klasyczną podstawę nawiązania stosunku pracy i uruchamia typowe konsekwencje prawa pracy (np. prawa i obowiązki stron, zasady urlopowe, czas pracy).
Pozostałe propozycje to umowy cywilnoprawne, które co do zasady regulują współpracę w innym reżimie prawnym niż prawo pracy:
- "Umowę o dzieło." – dotyczy wykonania oznaczonego rezultatu (dzieła). Sam fakt, że ktoś wykonuje czynności odpłatnie, nie oznacza jeszcze powstania stosunku pracy.
- "Umowę zlecenia." – zwykle dotyczy starannego działania/świadczenia usług. Może przypominać pracę, ale z samej nazwy jest to umowa cywilnoprawna, a nie podstawa stosunku pracy.
- "Umowę agencyjną." – dotyczy stałego pośredniczenia lub zawierania umów na rzecz dającego zlecenie; również należy do umów cywilnoprawnych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się sformułowanie "stosunek pracy", najczęściej kluczem jest rozpoznanie, że chodzi o zatrudnienie pracownicze, a więc o umowę o pracę, a nie o umowy cywilnoprawne.
