W pojeździe z instalacją 12 V stan akumulatora często ocenia się wstępnie przez pomiar napięcia spoczynkowego (bez obciążenia, przy wyłączonym silniku i braku ładowania). Dla sprawnego, w pełni naładowanego akumulatora kwasowo-ołowiowego typową wartością referencyjną jest około 12,6 V. Taka wartość wynika z chemii ogniwa ołowiowego i sumowania napięć poszczególnych cel.
Wartość 12,0 V nie odpowiada w pełni naładowanemu akumulatorowi – jest to napięcie spotykane przy znacznym spadku stanu naładowania. W praktyce może to oznaczać akumulator rozładowany (np. po długim postoju, przy poborze prądu spoczynkowego lub po krótkich trasach) albo zużyty, który nie utrzymuje napięcia.
Wartość 14,4 V (oraz podobne poziomy) kojarzy się przede wszystkim z napięciem ładowania wytwarzanym przez alternator i regulator napięcia podczas pracy silnika. Z tego powodu nie jest to typowa wartość "na postoju" dla samego akumulatora. Z kolei 13,4 V również jest podejrzanie wysokie jak na czysty pomiar spoczynkowy i może występować chwilowo tuż po ładowaniu lub przy obecności ładowania podtrzymującego, ale nie stanowi standardowej wartości referencyjnej dla odłączonego od źródeł ładowania akumulatora.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozróżnij, czy pytanie dotyczy postoju (akumulator sam "trzyma" napięcie), czy pracy silnika (układ ładowania podnosi napięcie). To zwykle pozwala od razu odsiać odpowiedzi z zakresu 13–15 V jako związane z ładowaniem.
