W lornetce potrzebny jest układ odwracający, ponieważ sam układ obiektyw–okular daje obraz odwrócony. W praktyce w lornetkach bardzo często realizuje się to za pomocą pryzmatów, które jednocześnie skracają (składają) tor optyczny i pozwalają uzyskać wygodną konstrukcję mechaniczną.
Odpowiedź "Porro I-go rodzaju." odnosi się do klasycznego rozwiązania pryzmatycznego stosowanego w lornetkach pryzmatycznych. Układ Porro (w odpowiedniej odmianie) zapewnia odwrócenie obrazu oraz charakterystyczne "załamanie" toru, co zwykle wiąże się z typową geometrią lornetek Porro (większe rozstawienie obiektywów niż okularów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "pryzmat Lemana." – to inna nazwa/klasa rozwiązań pryzmatycznych niż standardowo rozumiany układ Porro I rodzaju; wybór tej odpowiedzi zwykle wynika z mylenia nazw układów pryzmatycznych.
- "soczewkowy." – w lornetkach odwracanie obrazu nie jest typowo realizowane dodatkowym układem soczewek (to zwiększałoby długość i złożoność oraz pogarszało parametry), tylko przez pryzmaty. Odpowiedź miesza funkcję odwracania z samym faktem, że lornetka ma soczewki w obiektywach i okularach.
- "Porro II-go rodzaju." – to inna odmiana układu Porro; w zadaniu rozpoznanie dotyczy konkretnego typu wskazanego przez ilustrację, więc wybór "II-go rodzaju" jest niezgodny z cechami przedstawionej konstrukcji.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się układów odwracających, warto umieć rozpoznać po rysunku/wyglądzie przyrządu, czy tor optyczny jest składany pryzmatami oraz czy geometria odpowiada klasycznym lornetkom Porro, czy innym rozwiązaniom.
