KWALIFIKACJA BUD11 - STYCZEŃ 2015 (test 2)

PYTANIE NR 32.
W pomieszczeniu przedstawionym na rysunku powierzchnia okładziny o wysokości dwóch metrów, wykonana tylko na ścianach bez otworów, wynosi
Ilustracja przedstawia rzut poziomy pomieszczenia, który jest częścią egzaminu zawodowego dla technika robót wykończeniowych
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię okładziny ściennej do wysokości 2 m oblicza się jako sumę pól wszystkich fragmentów ścian w tej strefie: dla każdej ściany liczy się długość ściany × 2,00 m, a następnie odejmuje pola otworów (drzwi/okien) mieszczących się w tych 2 m. Wynik podaje się w m2.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie dotyczy obmiaru robót okładzinowych: trzeba policzyć pole okładziny wykonanej tylko na ścianach do wysokości 2,00 m, przy czym fragmenty ścian zajęte przez otwory (np. drzwi lub okna) nie są okładziną, więc należy je wyłączyć z obliczeń.

Metoda krok po kroku (na podstawie wymiarów z rysunku):

  1. Wypisz wszystkie ściany pomieszczenia, które będą okładane (zwykle cztery ściany, ale układ może być bardziej złożony).
  2. Dla każdej ściany odczytaj z rysunku jej długość (w metrach). Jeśli wymiary są w cm, przelicz na metry przed mnożeniem.
  3. Policz pole okładziny na danej ścianie: pole = długość ściany × 2,00 m.
  4. Jeżeli na ścianie jest otwór (drzwi/okno), policz pole części otworu, która znajduje się w pasie do 2,00 m. Następnie odejmij to pole od pola ściany.
  5. Zsumuj pola dla wszystkich ścian. Otrzymujesz łączną powierzchnię okładziny w m2.

Dlaczego odpowiedzi rozbieżne są typowe?

  • Wynik typu "60,00 m2" często wynika z policzenia okładziny jak dla całej wysokości ścian albo z pomnożenia obwodu przez zbyt dużą wysokość.
  • Wynik typu "53,90 m2" może być skutkiem nieuwzględnienia odjęcia otworów lub pomyłki w odczycie jednego z wymiarów.
  • Wynik typu "23,90 m2" bywa efektem policzenia tylko części ścian (np. dwóch zamiast wszystkich) albo błędu jednostek (cm potraktowane jak m).

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zrób szybki test sensowności. Przy typowym pomieszczeniu o obwodzie kilkunastu metrów pole pasa 2 m to zwykle kilkadziesiąt m2 minus otwory. Jeśli wychodzi wynik bardzo mały lub bardzo duży, sprawdź: wysokość (czy na pewno 2 m), liczbę ścian oraz odejmowanie otworów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej liczysz długość każdej ściany × 2,00 m, a potem sumujesz wyniki dla wszystkich ścian. Na końcu odejmujesz pola otworów (drzwi/okien) znajdujących się w pasie do 2 m. Wynik zapisujesz w m2.
Oznacza, że okładzinę liczysz wyłącznie na powierzchni ścian, a fragmenty zajęte przez otwory (np. drzwi lub okna) nie wchodzą do metrażu. W praktyce: pole ściany w danej strefie minus pole otworu w tej samej strefie.
Ponieważ w miejscu otworu nie wykonujesz okładziny na ścianie. Jeśli policzysz pełną powierzchnię ściany bez odjęcia, zawyżysz metraż i zamówisz za dużo materiału. Na egzaminie to częsta pułapka, zwłaszcza gdy otwór jest częściowo w pasie do 2 m.
Gdy okno lub inny otwór ma wysokość większą niż 2 m albo jego dolna krawędź zaczyna się powyżej/poniżej tej strefy. Wtedy odejmujesz wyłącznie tę część otworu, która znajduje się w zakresie 0–2,00 m od podłogi.
Najbezpieczniej wszystkie długości zamień na metry i dopiero mnoż. Jeśli rysunek ma wymiary w centymetrach, przelicz na metry (np. 250 cm = 2,50 m). Pole zawsze wyjdzie w m2. Błąd jednostek potrafi zmienić wynik wielokrotnie.
Zrób oszacowanie: obwód pomieszczenia razy 2 m daje przybliżony metraż pasa okładziny. Potem odejmij "na oko" powierzchnię otworów. Jeśli wynik jest dużo większy niż obwód×2 lub podejrzanie mały, sprawdź: czy policzyłeś wszystkie ściany, czy odjąłeś otwory i czy nie pomyliłeś cm z m.
Najczęstsze to: policzenie tylko części ścian, użycie złej wysokości (np. pełna wysokość zamiast 2 m), nieodjęcie otworów albo odjęcie ich z niewłaściwą wysokością. Częsty jest też błąd odczytu wymiarów (pomylenie długości ścian) i brak przeliczenia jednostek.
Jeżeli wnęki/załamania są elementem ściany i w danym miejscu faktycznie wykonujesz okładzinę, to ich powierzchnia zwykle wchodzi do obmiaru. W zadaniu egzaminacyjnym decyduje rysunek: trzeba ująć wszystkie odcinki ścian tworzące obwód do wskazanej wysokości.
Najpierw ustal, które liczby opisują długości poszczególnych odcinków ścian. Zwróć uwagę na ewentualne podziały ściany (wnęka, słup, uskoki). Zapisz długości w tabeli pomocniczej, przelicz na metry i dopiero wtedy licz pola dla każdego odcinka.
Ćwicz schemat: (1) spisz długości ścian z rysunku, (2) pomnóż przez wymaganą wysokość, (3) odejmij otwory, (4) zsumuj i sprawdź jednostki. Pomaga robienie krótkich notatek pomocniczych i kontrola wyniku przez szybkie oszacowanie obwód×wysokość.
info

Statystycznie 27% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Pole figury płaskiej" (opis pojęcia i wzory na pola), https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_figury_p%C5%82askiej (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia (PL): "Prostokąt" (wzór na pole prostokąta), https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostok%C4%85t (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Podręczniki i repetytoria z obmiaru robót budowlanych (dział: okładziny ścienne)
  • Zadania ćwiczeniowe z geometrii praktycznej (pola figur, sumowanie i odejmowanie pól)
  • Instrukcje producentów okładzin (np. przeliczanie zapotrzebowania na m<sup>2</sup>, zapas materiału)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego