Harmonogram transportu wewnątrzzakładowego to czasowy plan realizacji przewozów (kiedy i z jaką częstotliwością wykonywane są zadania transportowe, jak rozkłada się obciążenie w czasie, jakie są okna czasowe obsługi stanowisk/gniazd). Taki harmonogram jest elementem organizacji i planowania transportu, a nie wyłącznie analizy czy samego projektowania "na papierze".
W typowym podejściu do projektowania supra- i infrastruktury logistyki produkcyjnej kolejność działań wynika z zależności logicznych:
- Najpierw identyfikuje się potrzeby i wymagania (co, skąd–dokąd, ile, jak często), bo bez tego nie da się dobrać zasobów.
- Następnie dobiera się rozwiązania techniczne i zasoby (np. rodzaj środków transportu) oraz określa ich liczbę – to tworzy możliwości wykonawcze.
- Dopiero mając zasoby i założenia procesu, układa się harmonogram, czyli plan wykorzystania tych zasobów w czasie wraz z zasadami organizacji pracy transportu wewnętrznego.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Etap III: Dobór środków transportowych i określenie ich liczby oraz organizacja i planowanie transportu wewnętrznego." – bo harmonogram jest bezpośrednim narzędziem planowania i organizacji.
Pozostałe etapy (w zależności od przyjętej metodyki) zwykle dotyczą: wstępnej analizy potrzeb i warunków, projektowania układu/rozmieszczenia oraz późniejszej weryfikacji/oceny rozwiązania. Na tych etapach można zbierać dane wejściowe lub oceniać warianty, ale sam harmonogram przewozów jest produktem etapu planowania transportu wewnętrznego.
W praktyce (np. w zakładzie produkcyjnym) harmonogram może obejmować: częstotliwość milk-run, godziny zasilania linii, priorytety zleceń, czasy przejazdów i postoje. Takie elementy powiązane są z organizacją pracy i dostępnością środków transportu, dlatego lokuje się je w etapie planowania/organizacji.