W siłownikach (szczególnie pneumatycznych i hydraulicznych) spotyka się różne sposoby mocowania, dobierane do kinematyki mechanizmu. "Ucho wahliwe" jest elementem mocującym przeznaczonym do połączeń przegubowych: ma kształt ucha/oka, które współpracuje ze sworzniem i umożliwia niewielkie wychylenia w trakcie ruchu. Dzięki temu siłownik może "ustawić się" do pracy mechanizmu, co ogranicza obciążenia poprzeczne tłoczyska i ryzyko zacięć.
Odpowiedź "kołnierz" odnosi się do mocowania kołnierzowego (flanszowego), które jest z reguły mocowaniem bardziej sztywnym i realizuje przykręcenie korpusu siłownika do powierzchni czołowej. Taki sposób nie jest typowym "uchem" i nie zapewnia wahliwego ruchu na przegubie.
Odpowiedź "łapa" (mocowanie na łapach/stopach) również oznacza przymocowanie siłownika do podłoża przez element przypominający podstawę. To także rozwiązanie zasadniczo sztywne, stosowane gdy siłownik ma być ustawiony stabilnie i osiowo względem prowadzenia.
Odpowiedź "sworzeń przegubowy" jest natomiast elementem złącznym przegubu (pin), który przechodzi przez otwór ucha i jarzma/uchwytu po drugiej stronie. Sworzeń "pracuje" razem z uchem, ale nie jest sam w sobie elementem mocującym siłownik – bez ucha nie ma gdzie go osadzić.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz element w formie "oka"/"ucha" na końcu mocowania, myśl o połączeniu przegubowym. Jeśli widzisz płytę czołową z otworami śrubowymi – częściej będzie to kołnierz; jeśli podstawę pod korpusem – łapa.
