Inwentaryzacja służy potwierdzeniu rzeczywistego stanu składników majątku oraz porównaniu go ze stanem wynikającym z ewidencji. W praktyce wyróżnia się różne rodzaje inwentaryzacji, które uruchamiają się w odmiennych sytuacjach organizacyjnych.
Odpowiedź "nadzwyczajną" jest właściwa, ponieważ kradzież z włamaniem to zdarzenie nagłe i nieplanowane, które może spowodować powstanie niedoborów w zapasach lub innych składnikach aktywów. Aby rzetelnie ustalić skalę strat, zidentyfikować brakujące składniki i przygotować podstawę do rozliczenia różnic (w tym ewentualnych roszczeń czy odpowiedzialności materialnej), przeprowadza się inwentaryzację właśnie w trybie nadzwyczajnym.
Odpowiedź "okresową" jest nieprawidłowa, bo inwentaryzacja okresowa jest planowana i wykonywana cyklicznie (np. zgodnie z przyjętym planem), a jej celem nie jest reagowanie na incydent, tylko regularne potwierdzanie stanu majątku.
Odpowiedź "ciągłą" jest nieprawidłowa, ponieważ inwentaryzacja ciągła polega na systematycznym przeprowadzaniu spisów w sposób rozłożony w czasie. Sama kradzież z włamaniem nie oznacza prowadzenia inwentaryzacji ciągłej, tylko wymusza doraźne ustalenie stanu po zdarzeniu.
Odpowiedź "zdawczo-odbiorczą" również jest nieprawidłowa: ten tryb wiąże się z przekazaniem lub przejęciem odpowiedzialności za mienie (np. zmiana osoby materialnie odpowiedzialnej). Kradzież nie jest przekazaniem, lecz utratą składników majątku, więc właściwa jest reakcja nadzwyczajna.
Wskazówka egzaminacyjna: kluczowe jest rozpoznanie bodźca uruchamiającego inwentaryzację. Gdy pojawia się zdarzenie losowe lub incydent powodujący ryzyko niezgodności (włamanie, pożar, zalanie), myśl o trybie nadzwyczajnym.
