Pytanie dotyczy sytuacji, w której pracownik, wykonując obowiązki pracownicze, wyrządza szkodę osobie trzeciej (czyli podmiotowi spoza relacji pracownik–pracodawca, np. poszkodowanemu w zdarzeniu drogowym). W takim układzie odpowiedzialność odszkodowawcza wobec osoby trzeciej jest przypisana pracodawcy. Dlatego prawidłowa odpowiedź brzmi: wyłącznie pracodawca (w sensie podmiotu zobowiązanego wobec poszkodowanego do naprawienia szkody).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wyłącznie pracownik" – to częsty błąd wynikający z intuicji, że odpowiada ten, kto bezpośrednio spowodował szkodę. W prawie pracy przy wykonywaniu obowiązków roszczenie osoby trzeciej jest kierowane do pracodawcy.
- "Pracownik i pracodawca w częściach równych" – prawo nie opiera tego mechanizmu na automatycznym "podziale po 50%". Taki podział nie wynika z zasady odpowiedzialności wobec osoby trzeciej.
- "Pracownik i pracodawca stosownie do przyczynienia i stopnia winy" – brzmi jak zasada słusznościowa lub cywilistyczna, ale nie opisuje standardowego modelu odpowiedzialności wobec osoby trzeciej przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych. Kwestia winy i zakresu odpowiedzialności pracownika może mieć znaczenie w relacji wewnętrznej z pracodawcą (np. przy regresie), a nie jako współodpowiedzialność wobec osoby trzeciej.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach rozróżniaj zawsze, kto jest poszkodowanym (osoba trzecia) i do kogo kieruje roszczenie. Gdy szkoda powstała "w ramach obowiązków", odpowiedzialność wobec poszkodowanego przypisuje się pracodawcy, a dopiero potem rozważa się ewentualne rozliczenia z pracownikiem.
