W zadaniu trzeba powiązać trzy hormony z ich najbardziej charakterystycznymi funkcjami fizjologicznymi.
"Regulacja reakcji stresowych" odpowiada hormonowi kortyzol. Kortyzol jest wydzielany przez korę nadnerczy i uczestniczy w odpowiedzi organizmu na stres: wpływa m.in. na mobilizację zasobów energetycznych, modulację reakcji zapalnych i adaptację do obciążenia.
"Regulacja poziomu glukozy we krwi" to rola insuliny. Insulina jest hormonem trzustki, który ułatwia transport glukozy do komórek i wspiera jej magazynowanie, przez co działa obniżająco na glikemię. Z tego powodu w pytaniach testowych insulina najczęściej jest kojarzona właśnie z kontrolą stężenia glukozy.
"Regulacja metabolizmu wapnia i fosforu" dotyczy parathormonu (PTH), wydzielanego przez przytarczyce. PTH uczestniczy w utrzymaniu prawidłowych stężeń wapnia i fosforanów, oddziałując na kości, nerki oraz pośrednio na wchłanianie w przewodzie pokarmowym.
Dlaczego pozostałe skojarzenia są błędne?
- Łączenie kortyzolu z samą glikemią jest nieprecyzyjne w takim układzie odpowiedzi, bo w zadaniu jest funkcja stresowa, która jest dla kortyzolu bardziej rozpoznawalna.
- Przypisanie insuliny do gospodarki wapniowo-fosforanowej miesza dwa różne obszary homeostazy (glukoza vs wapń/fosfor).
- Przypisanie parathormonu do stresu lub glukozy wynika zwykle z pomylenia przytarczyc z innymi gruczołami lub z braku rozróżnienia "hormony metaboliczne" vs "hormony wapniowe".
W nauce do egzaminu pomaga metoda "3 skojarzeń": kortyzol–stres, insulina–glukoza, parathormon–wapń/fosfor.
