W spektrofotometrii rozróżnia się zakresy promieniowania według długości fali (oraz równoważnie energii): im krótsza fala, tym większa energia promieniowania. Z tego powodu nazwy obszarów widma mają stałą relację porządkową:
- UV (nadfiolet) – znajduje się "przed" światłem widzialnym, czyli ma krótsze długości fali niż VIS.
- VIS (światło widzialne) – część widma odbierana przez oko, leży pomiędzy UV i IR.
- IR (podczerwień) – leży "za czerwienią", czyli ma dłuższe długości fali niż VIS.
Jeżeli w tabeli podano trzy przedziały długości fali oznaczone numerami 1–3, to aby poprawnie przypisać UV/VIS/IR należy porównać wartości graniczne: najmniejsze długości fali odpowiadają UV, pośrednie – VIS, a największe – IR. Zatem poprawne przypisanie to: 1-UV, 2-VIS, 3-IR, o ile przedziały 1–3 w tabeli rosną wraz z długością fali.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1-VIS, 2-UV, 3-IR – zamienia miejscami UV i VIS; UV nie może mieć dłuższych fal niż VIS.
- 1-IR, 2-VIS, 3-UV – odwraca porządek widma; IR jest po stronie najdłuższych fal, a UV po stronie najkrótszych.
- 1-IR, 2-UV, 3-VIS – miesza kolejność; VIS nie leży "za" UV i jednocześnie "przed" IR w taki sposób, by UV był środkiem między IR a VIS.
Wskazówka egzaminacyjna: zamiast uczyć się samych skrótów, zapamiętaj regułę porządku: UV → VIS → IR przy rosnącej długości fali (a odwrotnie przy rosnącej energii).
