W pomiarach rezystancji wykonywanych w stanie beznapięciowym ocenia się przede wszystkim, czy pomiędzy wskazanymi zaciskami/stykami istnieje ciągłość elektryczna (mała rezystancja) czy przerwa (rezystancja bardzo duża lub wskazanie "OL"). Warunek "wyjściowe położenie styków" oznacza, że przyciski, styki pomocnicze i styki przekaźników/styczników należy traktować jako niepobudzone (NO otwarte, NC zamknięte – zgodnie ze schematem).
Jeżeli z tabeli wynika, że tor, który w tym stanie powinien być zamknięty (np. przez styki spoczynkowe) wykazuje przerwę, najczęściej wskazuje to na element, który z definicji powinien przewodzić bez dodatkowych warunków, czyli m.in. na bezpiecznik w szeregu. Uszkodzony bezpiecznik daje objaw przerwy: nie ma ciągłości przez jego zaciski, mimo że nie jest to element sterowany.
- Odpowiedź "F2" pasuje do sytuacji, gdy pomiar pokazuje brak ciągłości w torze zabezpieczenia, mimo że pozostałe elementy w gałęzi (styki spoczynkowe, przewody) są logicznie poprawne.
- Odpowiedzi "S1" i "S0" (typowo łączniki/przyciski) bywają mylące, bo ich stan zależy od położenia. W położeniu wyjściowym jeden z nich może być rozwarty (NO), co samo w sobie nie oznacza uszkodzenia. Żeby uznać je za uszkodzone, tabela musiałaby wskazywać przerwę tam, gdzie dany styk w stanie spoczynku ma być zamknięty.
- Odpowiedź "K3" (typowo przekaźnik/stycznik) również zależy od pobudzenia cewki. W stanie beznapięciowym jego styki pozostają w stanie spoczynkowym; brak ciągłości na styku NO jest wtedy normalny, a nie awaryjny.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: (1) ustal, które styki w stanie wyjściowym powinny być zwarte/rozwarte, (2) porównaj to z tabelą pomiarów, (3) szukaj elementu, który "łamie" ciągłość w miejscu, gdzie schemat wymaga przewodzenia. Taki wzorzec najczęściej prowadzi do bezpiecznika "F2".
