W opisanej sytuacji kluczowe jest ustalenie, czy przedmiot postępowania może "przejść" na następców prawnych. Zmiana nazwiska dotyczy tożsamości i sytuacji prawnej konkretnej osoby, a więc ma charakter ściśle osobisty. Oznacza to, że po śmierci wnioskodawcy nie ma podmiotu, którego sytuację prawną można rozstrzygnąć w zakresie żądanej zmiany.
Skutkiem jest bezprzedmiotowość postępowania: brak możliwości merytorycznego rozstrzygnięcia, bo ustała przesłanka podmiotowa niezbędna do załatwienia sprawy. W takim przypadku organ administracji publicznej powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 KPA.
Dlaczego pozostałe możliwości są nieprawidłowe?
- "Zawiesić postępowanie administracyjne." Zawieszenie służy przeczekaniu przeszkody przejściowej. Śmierć strony w sprawie osobistej nie jest przeszkodą przejściową, tylko powoduje trwały brak strony, a sprawa nie może być kontynuowana.
- "Wyznaczyć pełnomocnika reprezentującego stronę." Pełnomocnik działa w imieniu istniejącej strony. Po śmierci wnioskodawcy strona w tym zakresie nie istnieje, więc nie ma kogo reprezentować.
- "Pozostawić podanie w aktach sprawy bez rozpoznania." To nie jest właściwe zakończenie wszczętego postępowania. Skoro postępowanie już trwa, organ powinien je formalnie zakończyć decyzją o umorzeniu.
W praktyce organ najpierw weryfikuje informację o zgonie i charakter sprawy. Jeżeli dotyczy prawa osobistego (jak zmiana nazwiska), kończy ją w trybie umorzenia jako bezprzedmiotową.