W przekładniach pasowych dobór typu pasa wynika przede wszystkim z geometrii kół (profilu współpracy) oraz z tego, czy dopuszczalny jest poślizg. Jeżeli na rysunku widoczne są koła z uzębieniem (zęby na obwodzie), właściwym elementem przenoszącym napęd jest pas zębaty. Taki pas zazębia się z kołem, dzięki czemu napęd jest przenoszony bez poślizgu, a pozycja i prędkość kątowa są lepiej kontrolowane. To bywa istotne w urządzeniach mechatronicznych, gdzie synchronizacja (np. osi, mechanizmów, przenośników) wpływa na poprawne działanie czujników i elementów wykonawczych.
Odpowiedź "Zębaty" jest poprawna, bo pas zębaty jest przeznaczony do współpracy z kołami zębatymi (kołami pasowymi zębatymi) o dopasowanym profilu zębów. Zapewnia to stałe przełożenie i minimalizuje ryzyko rozjechania fazy/synchronizacji przy zmianach obciążenia.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne rozwiązania konstrukcyjne:
- "Klinowy" odnosi się do pasa o przekroju klinowym, który pracuje w rowkach klinowych koła. Przenosi moment tarciem i może występować poślizg, więc nie jest właściwy do kół z uzębieniem.
- "Wielorowkowy" (często spotykany w napędach osprzętu) współpracuje z kołami mającymi wiele drobnych rowków; również jest to napęd cierny, nie zazębiony.
- "Wieloklinowy" jest mylący w tym kontekście: "klin" i "wieloklin" kojarzą się z połączeniami wał–piasta (wypusty/wielowypusty), a nie z doborem pasa do przekładni pasowej z kołami zębatymi.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz na kształt współpracy. Uzębienie na kole oznacza element zazębiający się (pas zębaty), a rowki oznaczają pas cierny (klinowy lub wielorowkowy). To prosta reguła, która pomaga uniknąć wyboru "najpopularniejszego" pasa bez analizy rysunku.
