W zadaniu trzeba rozdzielić dwa pojęcia: niedobór stwierdzony w inwentaryzacji oraz limit ubytków (dopuszczalnych strat). Limit ubytków naturalnych jest wyrażony procentowo i liczony od obrotu/sprzedaży, a nie od wartości niedoboru. Oznacza to, że do pewnej kwoty strat sklep przyjmuje je jako typowe dla działalności (np. parowanie, rozsypywanie, drobne uszkodzenia), więc pracownik materialnie odpowiedzialny nie jest nimi obciążany.
Krok 1: oblicz limit ubytków.
0,3% z 40 000 zł to: 0,003 × 40 000 zł = 120 zł.
Krok 2: porównaj niedobór z limitem.
Niedobór rzeczywisty wynosi 440 zł, czyli jest większy niż 120 zł. To oznacza, że część niedoboru mieści się w limicie (nie obciąża), a część przekracza limit (może obciążać).
Krok 3: wyznacz kwotę obciążenia.
Kwota, którą obciąża się pracownika, to różnica: 440 zł − 120 zł = 320 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 132,00 zł – taki wynik powstaje przy błędnym dobraniu podstawy procentu lub pomyleniu działań; nie wynika z 0,3% obrotu ani z różnicy ponad limit.
- 120,00 zł – to sam limit ubytków naturalnych, czyli kwota "tolerowanych" strat, a nie kwota obciążenia przy niedoborze 440 zł.
- 440,00 zł – to pełna wartość niedoboru; byłaby kwotą obciążenia tylko wtedy, gdyby nie było limitu ubytków albo gdyby limit wynosił 0 zł.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, od czego liczony jest procent (tu: od obrotu), a dopiero potem zdecyduj, czy należy odjąć limit od niedoboru. To najczęstszy punkt, w którym zdający tracą punkty.
