W tym zadaniu trzeba ustalić ile kodeiny fosforanu odważyć na całą receptę, tak aby pacjent nie przekroczył ani dawki maksymalnej jednorazowej, ani dobowej. Kluczowe jest rozróżnienie: dawka maksymalna to ilość substancji, którą pacjent może przyjąć w jednej porcji lub w ciągu doby, a nie ilość do odważenia do całego leku.
Z dawkowania wynika zużycie leku: 3 razy dziennie po łyżeczce 6,0 g, czyli 18,0 g leku na dobę. Ograniczenie dobowe mówi, że w tej dobowej ilości leku może znajdować się maksymalnie 0,042 g kodeiny fosforanu. Zatem obliczamy dopuszczalne stężenie w całej mieszaninie przez proporcję:
18,0 g leku → 0,042 g substancji
100 g leku → X g substancji
X = (0,042 × 100) / 18,0 = 0,233 g.
Następnie należy sprawdzić, czy nie zostanie przekroczona dawka jednorazowa: porcja 6,0 g zawiera (0,233/100)×6,0 ≈ 0,014 g, czyli mniej niż 0,021 g. Dawka dobowa to 3×0,014 g ≈ 0,042 g, więc dokładnie spełnia limit dobowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Wartość 0,042 g i 0,021 g to dawki maksymalne dla pacjenta (na dobę i jednorazowo), a nie ilości do sporządzenia całej recepty. Natomiast 0,350 g odpowiadałoby korekcie wyłącznie pod limit jednorazowy, ale przy dawkowaniu 3× dziennie spowodowałoby przekroczenie limitu dobowego. Poprawne rozwiązanie zawsze wymaga sprawdzenia obu ograniczeń i wyboru bardziej restrykcyjnego.
