Wada postawy określana jako plecy wklęsło-wypukłe (często opisywana jako połączenie cech "okrągłych" i "wklęsłych") polega na tym, że fizjologiczne krzywizny kręgosłupa są jednocześnie nadmiernie zaznaczone w dwóch odcinkach:
- kifoza piersiowa jest pogłębiona (hiperkifoza) – tułów ma tendencję do "zaokrąglania się" w odcinku piersiowym, a barki i klatka piersiowa mogą ustawiać się w protrakcji,
- lordoza lędźwiowa jest pogłębiona (hiperlordoza) – odcinek lędźwiowy ma zwiększone wygięcie do przodu, często współwystępuje przodopochylenie miednicy.
Dlatego odpowiedź "pogłębiona kifoza piersiowa i pogłębiona lordoza lędźwiowa" oddaje istotę tej wady: jest to kombinacja dwóch pogłębień, a nie izolowana zmiana tylko w jednym odcinku.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów egzaminacyjnych:
- Wariant ze "zniesioną kifozą i zniesioną lordozą" odpowiada raczej spłyceniu krzywizn (plecy płaskie), czyli sytuacji odwrotnej do "wklęsło-wypukłych".
- Wariant z pogłębioną kifozą i prawidłową lordozą opisuje zmianę tylko w odcinku piersiowym, a nazwa "wklęsło-wypukłe" sugeruje współistnienie dwóch odchyleń (wklęsłość w lędźwiach i wypukłość w piersiach).
- Wariant z prawidłową kifozą i pogłębioną lordozą również jest niepełny – dotyczy głównie cechy pleców wklęsłych (lędźwiowych), bez komponenty piersiowej.
Z perspektywy technika masażysty kluczowe jest rozumienie, że taka postawa może wiązać się z przeciążeniami tkanek w obrębie grzbietu i obręczy barkowej oraz w odcinku lędźwiowym. W praktyce pomaga to dobierać cele zabiegu (rozluźnianie struktur przeciążonych, praca na tkankach przykurczonych) oraz poprawnie opisywać obserwacje postawy przed masażem.
