W pojeździe z instalacją 12 V akumulator na postoju (silnik wyłączony, po "odstaniu") ma zwykle napięcie około 12,6 V, co wynika z charakterystyki akumulatora kwasowo-ołowiowego. Gdy silnik pracuje na biegu jałowym, źródłem energii elektrycznej staje się alternator, a regulator napięcia utrzymuje napięcie na zaciskach akumulatora na poziomie umożliwiającym jego ładowanie.
Dlatego oczekuje się napięcia wyraźnie wyższego niż 12,6 V. W klasycznych układach ładowania typowy zakres napięcia ładowania wynosi około 14,0–14,7 V (zależnie m.in. od temperatury i obciążenia), a wartość 14,4 V jest powszechnie przyjmowaną wartością "około" dla poprawnie działającego układu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- 12,6 V – to wartość zbliżona do napięcia spoczynkowego naładowanego akumulatora. Jeśli przy pracującym silniku widzisz około 12,6 V, często oznacza to, że alternator nie podnosi napięcia (np. uszkodzenie alternatora, regulatora, przerwa w obwodzie wzbudzenia, problem z przewodem B+ lub masą).
- 12,0 V – to napięcie charakterystyczne dla akumulatora częściowo rozładowanego. Przy pracującym silniku taka wartość bardzo mocno wskazuje na brak ładowania albo duży spadek napięcia w połączeniach.
- 13,4 V – może zdarzyć się w pewnych warunkach, ale jako "około" dla typowego, prawidłowego ładowania jest zaniżone w porównaniu do wartości oczekiwanych w klasycznym układzie. Na egzaminach zawodowych zwykle przyjmuje się punkt odniesienia ok. 14,4 V.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest "silnik uruchomiony", myśl o pracy alternatora i napięciu ładowania (okolice 14 V), a nie o napięciu akumulatora na postoju (okolice 12,6 V).
