Serwatka to płynna frakcja powstająca jako produkt uboczny m.in. podczas wytwarzania serów i twarogów. Z technologicznego punktu widzenia stanowi cenny surowiec do dalszego przerobu, ponieważ zawiera rozpuszczone składniki, w tym przede wszystkim laktozę (cukier mleczny) oraz część składników mineralnych i białek serwatkowych.
Odpowiedź "laktozę." uznaje się za właściwą, ponieważ w typowych liniach zagospodarowania serwatki jednym z kierunków jest jej frakcjonowanie/koncentracja i odzysk laktozy jako surowca dla przemysłu spożywczego i paszowego. Na schematach technologicznych przerobu serwatki laktoza jest często wskazywana jako produkt końcowy lub jeden z produktów uzyskiwanych po odpowiednich operacjach jednostkowych.
Odpowiedź "kazeinę." jest nieprawidłowa, ponieważ kazeina jest głównym białkiem występującym w micelach w mleku i w procesach serowarskich przechodzi zasadniczo do skrzepu (tworzy masę serową), a nie jest typowym produktem otrzymywanym z serwatki wprost.
Odpowiedź "kwas mlekowy." wprowadza w błąd przez skojarzenie z fermentacją mlekową. Kwas mlekowy jest produktem fermentacji cukrów (w tym laktozy), ale pytanie dotyczy tego, co otrzymuje się z serwatki według schematu, a nie efektu fermentacji prowadzonej celowo w oddzielnym procesie.
Odpowiedź "biomasę mikrobiologiczną." może kojarzyć się z procesami biotechnologicznymi (hodowle drobnoustrojów na pożywkach), jednak nie jest to standardowy, bezpośredni produkt wskazywany w podstawowych schematach zagospodarowania serwatki na poziomie typowych procesów mleczarskich.
W przygotowaniu do egzaminu warto umieć: (1) odróżniać frakcje mleka (kazeina vs białka serwatkowe), (2) kojarzyć serwatkę z odzyskiem składników rozpuszczalnych, w tym laktozy, oraz (3) czytać proste schematy blokowe i rozpoznawać produkty na wyjściach z instalacji.
