Złota zasada bilansowa (reguła bilansowa) dotyczy bezpiecznej struktury finansowania majątku przedsiębiorstwa. Jej sens jest praktyczny: aktywa, które "pracują" w firmie przez długi czas, powinny być finansowane źródłami o trwałym, długoterminowym charakterze. W klasycznym ujęciu złota zasada wskazuje, że aktywa trwałe powinny być finansowane kapitałem własnym.
Dlaczego to ważne? Aktywa trwałe (np. budynki, maszyny, środki transportu) trudno szybko spieniężyć bez strat. Jeśli są finansowane kapitałem własnym, przedsiębiorstwo ma większą stabilność: nie musi w krótkim czasie spłacać zobowiązań, aby utrzymać majątek niezbędny do działalności.
Poprawne jest więc stwierdzenie: "aktywa trwale finansowane są kapitałem własnym."
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo:
- "kapitał własny finansowany jest kapitałem obcym." – miesza pojęcia: kapitał własny jest źródłem finansowania, a nie składnikiem finansowanym kapitałem obcym (zobowiązaniami).
- "aktywa obrotowe finansowane są kapitałami własnymi." – w typowych regułach bilansowych aktywa obrotowe wiąże się raczej z finansowaniem krótkoterminowym; samo stwierdzenie, że mają być finansowane kapitałem własnym, nie odzwierciedla złotej zasady.
- "aktywa trwałe finansowane są kapitałami własnymi i obcymi." – to zbyt szerokie uogólnienie: w praktyce może wystąpić finansowanie mieszane, ale złota zasada w wersji definicyjnej wskazuje na finansowanie aktywów trwałych kapitałem własnym jako warunek bezpieczeństwa struktury.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, które elementy są długoterminowe (aktywa trwałe), a które źródła są najbardziej stabilne (kapitał własny). Następnie sprawdź, czy odpowiedź nie odwraca relacji (źródło vs przedmiot finansowania).
