Weksel własny jest papierem wartościowym, w którym wystawca składa przyrzeczenie zapłaty określonej kwoty w oznaczonym terminie. Jeżeli to jednostka wystawia weksel własny, przyjmuje na siebie obowiązek zapłaty, czyli staje się dłużnikiem. Z tego powodu weksel własny wystawiony przez jednostkę ujmuje się w bilansie po stronie pasywów, jako zobowiązanie.
Kryterium podziału na zobowiązania krótkoterminowe i długoterminowe wiąże się z terminem wymagalności (wykupu). Termin wykupu wynoszący 6 miesięcy oznacza, że spłata nastąpi w krótkim okresie, więc właściwa jest klasyfikacja do zobowiązań krótkoterminowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "aktywa pieniężne" – aktywa to zasoby kontrolowane przez jednostkę, które przyniosą jej korzyści ekonomiczne. Weksel własny wystawiony przez jednostkę nie jest jej zasobem, tylko obowiązkiem zapłaty; nie zwiększa środków pieniężnych.
- "należności krótkoterminowe" – należność powstaje, gdy jednostka ma prawo otrzymać zapłatę od innego podmiotu. Przy wekslu własnym wystawionym przez jednostkę jest odwrotnie: to jednostka ma zapłacić, więc nie jest to należność.
- "kapitał zapasowy" – kapitał zapasowy jest składnikiem kapitału własnego, a więc źródłem finansowania właścicielskiego. Weksel własny jest finansowaniem obcym (długiem), nie tworzy kapitału własnego i nie powinien być z nim utożsamiany.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zadaj sobie pytanie "kto komu jest winien pieniądze?". Jeśli jednostka ma zapłacić – szukaj zobowiązań w pasywach; jeśli ma otrzymać – szukaj należności w aktywach.
