Na rysunku technicznym wskazano środek powierzchni czołowej wałka i podano zapis "B6 PN-83/M-02499". Taki zapis jest oznaczeniem nakiełka według normy: litera określa typ nakiełka (w tym przypadku "B" – nakiełek chroniony), a cyfra określa wielkość dobieraną do średnicy wałka. Nakiełek jest bazą obróbkową – niewielkim otworem z częścią stożkową, który umożliwia dokładne oparcie wałka na kłach.
Dlatego właściwym zabiegiem jest nawiercanie: wykonuje się nim nakiełek przy użyciu nawiertaka (narzędzia przeznaczonego do wykonywania nakiełków). Operację tę realizuje się na wiertarce, nakiełczarce albo na tokarce, zwykle jako przygotowanie do toczenia wałka między kłami lub jako wstępne prowadzenie pod dalsze wiercenie osiowe.
- Odpowiedź "pogłębiania" jest nieprawidłowa, ponieważ pogłębianie służy typowo do wykonania gniazda pod łeb śruby (np. walcowego lub stożkowego) albo do lokalnego powiększenia istniejącego otworu; samo oznaczenie "B6 …" nie dotyczy pogłębień, tylko nakiełków.
- Odpowiedź "rozwiercania" jest nieprawidłowa, bo rozwiercanie stosuje się do dokładnego wykańczania już wykonanego otworu do żądanego wymiaru i tolerancji. Nakiełek nie jest typowym otworem wykańczanym rozwiertakiem, lecz specjalnym gniazdem centrującym wykonywanym nawiercaniem.
- Odpowiedź "gwintowania" jest nieprawidłowa, ponieważ gwintowanie dotyczy nacinania gwintu wewnętrznego lub zewnętrznego. Oznaczenie nakiełka nie wskazuje gwintu ani jego parametrów.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać, że gdy na czole wałka pojawia się oznaczenie typu "A…/B…/R…" wraz z odwołaniem do normy nakiełków, pytanie zwykle sprawdza rozpoznanie: to jest nakiełek, a technologia wykonania to nawiercanie nawiertakiem. Częstą pułapką jest pomylenie tego oznaczenia z symbolami chropowatości albo z operacjami wykańczającymi otwory.
