W dwudrożnej zwrotnicy pasywnej sygnał jest dzielony na dwie gałęzie: dla głośnika niskotonowego (tor dolnoprzepustowy) i dla głośnika wysokotonowego (tor górnoprzepustowy). Przy zadanych danych: impedancja znamionowa głośników Z = 8 Ω oraz częstotliwość graniczna fg = 3 kHz, parametry elementów dobiera się tak, aby punkt podziału pasma wypadł możliwie blisko 3 kHz.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe są dwa kroki:
- Obliczenie wstępnych wartości elementów z zależności dla danego typu filtru (zgodnie ze schematem zwrotnicy).
- Dobór katalogowy – zaokrąglenie do wartości preferowanych z szeregu E12, bo takie wartości są typowo dostępne jako elementy handlowe.
Odpowiedź "L = 390 µH; C = 6,8 µF" jest poprawna, ponieważ oba elementy są wartościami z szeregu E12 i jednocześnie stanowią spójny zestaw odpowiadający częstotliwości granicznej około 3 kHz przy obciążeniu 8 Ω (w granicach typowych tolerancji elementów biernych i odchyleń impedancji głośnika od wartości znamionowej).
Pozostałe propozycje są błędne, bo wprowadzają przesunięcie fg wynikające z doboru co najmniej jednego elementu dalej od wartości obliczeniowej: zestaw z "C = 5,6 µF" zwiększa częstotliwość podziału w torze zależnym od pojemności, a zestawy z "L = 470 µH" obniżają częstotliwość w torze zależnym od indukcyjności. W efekcie punkt podziału przestaje odpowiadać założeniu 3 kHz.
Wskazówka na egzamin: zawsze kontroluj jednostki (kHz, µH, µF) i sprawdź, czy oba elementy należą do tego samego szeregu wartości preferowanych. Dopiero na końcu wybieraj najbliższy zestaw, a nie "najbardziej znajomą" liczbę.
