Wiele chorób fizjologicznych jabłek (czyli zaburzeń nieinfekcyjnych, niezwiązanych bezpośrednio z patogenem) ujawnia się dopiero podczas przechowywania lub w obrocie. Jedną z najczęściej podawanych przyczyn zwiększonej podatności owoców na takie problemy jest niska zawartość wapnia w tkankach owocu.
Odpowiedź "wapnia" jest poprawna, ponieważ wapń odpowiada m.in. za:
- stabilizację ścian komórkowych i błon komórkowych,
- utrzymanie jędrności miąższu,
- ograniczanie mikrouszkodzeń i zjawisk prowadzących do nekroz/plamistości podczas długiego składowania.
W praktyce sadowniczej niedobór Ca w owocach wiąże się z typowymi zaburzeniami przechowalniczymi, a ryzyko rośnie m.in. przy silnym wzroście wegetatywnym oraz przy niekorzystnych relacjach składników (np. zbyt wysokie N lub K w stosunku do Ca), co może pośrednio obniżać "wapniowość" owocu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "potasu": potas jest ważny dla gospodarki wodnej i jakości, ale klasycznie nie jest wskazywany jako główny pierwiastek, którego niedobór odpowiada za typowe zaburzenia fizjologiczne ujawniane w przechowalni.
- "fosforu": fosfor wpływa na energetykę komórki i rozwój, lecz jego niedobór nie jest standardowo kojarzony z dominującą grupą chorób fizjologicznych jabłek w okresie przechowywania.
- "azotu": azot silnie wpływa na wzrost i wielkość plonu; w kontekście przechowywania częściej mówi się o tym, że nadmiar N może pogarszać zdolność przechowalniczą, a nie że niedobór N jest typową przyczyną chorób fizjologicznych miąższu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się temat zaburzeń fizjologicznych jabłek w przechowywaniu, bardzo często kluczowym skojarzeniem jest wapń i jego rola w trwałości tkanek owocu.
