Polichromia jest wielobarwną dekoracją malarską wykonywaną na elementach architektonicznych (ściany, sklepienia, sufity), a także na rzeźbie i detalu. W praktyce renowacji kluczowe jest poprawne nazwanie rodzaju dekoracji, bo wpływa to na opis w dokumentacji i na sposób planowania prac.
Jeżeli dekoracja przedstawia świętych oraz sceny sakralne, to jej zasadniczą cechą jest obecność postaci i przedstawień narracyjnych. Taki typ dekoracji określa się jako figuralny (czyli oparty na figurach/postaciach). Dlatego odpowiedź "figuralną" jest właściwa dla polichromii o treści ikonograficznej.
Pozostałe odpowiedzi są mylące z typowych powodów:
- "Sztukatorską" – sugeruje dekoracje wykonywane w sztukaterii (z zapraw, gipsu itp.), czyli w technice plastycznej/reliefowej. To inny rodzaj zdobienia niż malarska polichromia, nawet jeśli bywa z nią łączony w wystroju wnętrz.
- "Ornamentalną" – odnosi się do polichromii o motywach ornamentu (geometrycznego, roślinnego, wici, rozety). Ornament może towarzyszyć scenom figuralnym, ale jeśli opis akcentuje świętych i sceny, rdzeniem jest przedstawienie figuralne, nie ornament.
- "Architektoniczną" – jest zbyt ogólne i może kojarzyć się z elementami budowli lub podziałami kompozycji, ale nie nazywa rodzaju przedstawienia. W klasyfikacji dekoracji malarskich kluczowe jest, czy treść jest figuralna czy ornamentalna.
Wskazówka egzaminacyjna: w opisach dekoracji szukaj słów-kluczy. Gdy pojawiają się "święci", "sceny", "postacie", "narracja" – najczęściej chodzi o dekorację figuralną. Gdy dominują "wici", "motywy roślinne", "geometryczne", "rozety" – bardziej pasuje określenie ornamentalna.
